Pacific

21 augustus
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Nog dertig mijl en dan zijn we in Suva, de hoofdstad van Fiji. Het is hier al avond dus we varen de haven vanacht binnen op de geleidelichten. De bijna volle maan helpt ook mee gelukkig. Suva ligt achter een rif dus daar zullen we doorheen moeten. Onze digitale kaart (MaxSea) schijnt een kleine (1/4 mijl) afwijking te hebben hier in Fiji, dus we moeten even scherp zijn zeg maar.

(meer…)

18 augustus
2010
geschreven door Tangaroa

Afscheid nemen is nooit leuk. Maar het komt er toch altijd van. De Elena is gisteravond vertrokken naar het zuidelijke deel van Tonga, de Haapai groep. Wij varen vanacht naar Fiji. Small Nest blijft hier in Vavau. De afgelopen week stond dus bol van de sociale activiteiten. (meer…)

11 augustus
2010
geschreven door Tangaroa

Een kijkje in ons cruisersleven van afgelopen week. We beginnen met donderdag 5 augustus: ‘Mannetjes aan boord’. Hoe verder westwaarts, hoe serieuzer het hele inklaringsproces wordt, zo lijkt het tenminste. Bij aankomst in Tonga wordt verwacht dat je je gele Q vlag hijst en je eerst meldt aan de inklaringskade voordat je ook maar aan land komt. Dan begint het hele circus van mannetjes die bij je aan boord komen: douane, immigratie, een agriculture figuur die je alle verse producten laat weggooien en last but nog least een heuse arts die controleert of je geen enge ziektes meebrengt. Meer dan een formulietje invullen is het niet maar hij rekent daar wel keurig 50 euro voor af… Zodra iedereen heeft gedaan wat ie moet doen wordt van je verwacht dat je de officiele courtesy vlag hijst en je gele Q vlag weer naar beneden haalt. Wij hebben van Tineke en Jimmy een hele lading vlaggen, waaronder die van Tonga, meegekregen en voorkomen dus een vijfde mannetje aan boord die je voor veel te veel panga’s (lokale munteenheid) een zelfgemaakte vlag wil slijten. Wij vermakan ons de rest van de dag met een wandelingetje door het stadje Neiafu en maken schoon schip door de badkamer, keuken, kuip en vloerbedekking weer eens een grote beurt te geven. Nu de was nog en mijn (zwangersschaps) hormonen zijn weer tevreden. Wierd doet – inmiddels zeer ervaren – gewoon mee in mijn driften en gaat daarna nog even door met een grote beurt van zijn dieselmotor. (meer…)

4 augustus
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Er gebeurt nog wel eens wat op de oceaan. Tussen Tahiti en Moorea werd een zeilschip vermist met 2 jonge kinderen aan boord. Vlakbij onze ankerplaats werden we ondervraagd door de gendarme of wij er iets van wisten. Van het schip en zijn opvarenden ontbreekt sindsdien elk spoor. Een dikke week geleden hoorden we van een schip bij de Cook eilanden dat zijn mast brak en schade had aan zijn romp die zodanig was dat het schip verlaten moest worden. De bemanning is gered door een marineboot van de Cook’s. Afgelopen zaterdag is een 57ft catamaran omgeslagen tussen Niue en Tonga. Die nacht werd ook onze ankerplaats geteisterd door squalls en windvlagen. Het verhaal gaat dat de wind ineens van 18 naar 60 knopen schoot en daarmee de cat omsloeg. Het vrachtschip dat verse producten naar Nuie brengt heeft de 2-koppige crew weten te redden, nadat ze een hele nacht om haar heen gecirkeld heeft, wachtend op het daglicht. Op onze dag van vertrek kwam het schip Niue binnenlopen. De catamaran drijft nog ergens. Zij werd verlaten op 19.32.3S en 172.14.2W en drijft in de richting 325gr met 1 tot anderhalve knoop snelheid. Onze huidige positie is 18.42.2S en 172.53.3W en dat is precies de tijd en plaats waar de koerslijn van de cat de onze, op weg naar Tonga, kruist… Het is stikdonker en de kiel van de cat steekt maar 80cm uit dus van onze radar hoeven we weinig te verwachten. Er is gelukkig 1 redding: we kruisen de datumgrens en gaan van UTC -11 naar UTC +13 en slaan daarmee een hele dag over. Dus: wat er ook gebeurt vandaag, vandaag heeft gelukkig nooit bestaan!

1 augustus
2010
geschreven door Tangaroa

Het grootste koraaleiland ter wereld heet Niue. Na een trip van 78 uur met bereiken we de klifachtige kust van dit kleine staatje tussen de Cooks en Tonga. De dag voor aankomst vangen we nog een tweetal prachtige mahi mahi’s (dorade). In 1774 landde Captain Cook hier ook, maar die werd direct weggejaagd door de locals. Sindsdien noemde hij het Savage Island. De huidige bevolking is daarentegen bijzonder aardig. (meer…)

28 juli
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

In 1863 zet de Engelse avonturier en handelaar William Marsters voet aan wal op de atol Palmerston. In de daarop volgende 30 jaar maakt hij met zijn 3 Maori vrouwen 17 kinderen en 54 kleinkinderen. Dit afgelegen eiland is anno 2010 nog steeds onderverdeeld in 3 families, die allemaal afstammen van William. Iedereen draagt de naam Marsters, ook de aangetrouwden. Dat zijn er 67 op dit moment. Elke familie bezit precies een derde deel van het eiland, en ook de omliggende motu’s (eilandjes) zijn verdeeld. Er zijn ook 3 aparte begraafplaatsen. Er is maar 1 kerk, dat wel. Van oudsher zijn de eilanders zeer gastvrij voor zeevaarders. Dat moet ook wel, want er is geen vliegveld en geen ferry-verbinding voor aanvoer van producten. Wel stopt er een cargo-boot eens in de 6-7 maanden. Wij zijn hier een korte stop van plan, maar het gaat allemaal wat anders… (meer…)

24 juli
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

In Aitutaki hopen we op een nachtje bijslapen. Daar komt echter niet veel van. De ‘ankerbaai’ ligt vlak buiten het rif, gewoon op de oceaan. Dat betekent rollen op de deining, een fluitende zuidoostendwind in de windgenerator en witte brekers op het rif vlak voor je neus. Hoewel ons anker ons prima houdt is het ‘s nachts niet echt relaxed liggen. Met de dinghy varen we door een smalle ondiepe pas in het rif naar het eiland. De mensen zijn supervriendelijk en spreken engels met een Nieuw Zeelandse tongval. Iedereen rijdt op scooters en de menukaart staat vol engelse klassiekers als toasted cheese en bacon & eggs. Er is hier in maart nog een orkaan langs geraasd en de sporen daarvan zijn nog duidelijk zichtbaar. De 4 kerken zijn het eerst weer opgebouwd. Het geloof leeft hier sterk en zondag is een absolute rustdag. (meer…)

20 juli
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

In een flinke bries verlaten we Bora Bora voor een tocht van 4 nachten en 4 dagen. We mikken op de Cook-eilanden. We moeten weer als vanouds wennen aan de zeegang en voeren alle vier de visjes. We zijn ook weinig meer gewend: de laatste 2 maanden maakten we slechts dagtochtjes en lagen steeds lekker rustig voor anker lagen binnen het rif. Hard gaan we gelukkig wel. Een brakke nacht en dag later snakken we naar rust en we overwegen het eiland Maupelia aan te lopen. Er is een pas door het rif naar de lagune, en het schijnt er nog ongerept mooi te zijn. In een oude pilot lezen we dat het stevig kan stromen in de smalle niet-betonde pas (tot 5 knopen) maar dat je er voor 12u ‘s middags moet zijn en dat bij een stevige zuidoost passaatwind de uitgaande stroming des te sterker is. We hebben 25 knopen ZO en kunnen er pas om 16u zijn… Hoe aanlokkelijk een korte stop ook is, we besluiten op zee te blijven en door te varen naar Aitutaki, 3 nachten verder. Later horen we van Belgische medezeilers dat ze met hun catamaran nog maar net door deze pas pasten, de brekers angstaanjagend waren en ze hun beide motoren tot aan de geur van verbranding toe aan hebben moeten zetten om de tegenstroom van 5 knopen te overwinnen (en dat nog ruim voor 12u!). Na anderhalve dag hebben we ons normale zeeritme weer te pakken. Dat betekent onder andere ‘s nachts hazeslaapjes van 15-20min, omdat er dan weer even naar buiten gekeken moet worden. Dat blijkt ook in een lege oceaan als deze nog steeds nuttig. Zo treffen we een (Chinese?) grote visser op ramkoers. Wanneer we hem oproepen op kanaal 16 is het enige dat we bij herhaling horen iets als ‘port port’. We zijn elkaar dus maar bakboord-bakboord gepasseerd. Onze volgende nachtelijke escape is het vervangen van een doorgeschavielde fokkeschoot in de boom. Affijn, na 4 dagen en nachten op zee zijn we blij weer vaste wal binnen bereik te hebben. We liggen momenteel buiten het rif van Aitutaki, een van de zuidelijke Cook-eilanden, voor anker. We hebben wel weer trek in een nachtje lekker doorslapen.

15 juli
2010
geschreven door Tangaroa

We liggen dan wel voor anker in de parel van de Pacific maar Bora Bora is ook maar gewoon een eiland. Dat is wel een beetje een deceptie. In je dromen maak je van droombestemmingen vaak iets magisch maar je vergeet dan dat er ook gewoon mensen wonen, scholen zijn, gewerkt wordt net als in de rest van de wereld. We hebben in een ochtend het eiland rondgefietst en komen tot de conclusie dat het met name heel mooi moet zijn als je in je eigen hutje op palen bivakkeert in een van de resorts en je verder gewoon laat verwennen door alle luxe die hier voorhanden is. Wij liggen minstens zo mooi vlak voor de Bora Bora Yacht Club (en dat verwennen doen we op onze eigen manier….). (meer…)

12 juli
2010
geschreven door Tangaroa

Bora Bora, we liggen er gewoon! Precies een jaar na ons vertrek vanuit Nederland zijn we op die plek beland die voor ons in de verbeelding altijd iets magisch heeft gehad. Het feit dat we hier op eigen kracht en in ons eigen bootje naartoe zijn gezeild maakte vanmiddag wel wat in mij los toen we door de pas naar binnenvoeren. Ik weet nog dat mijn collega’s in Singapore allen een plaatje van Bora Bora als screensaver hadden. Daar moest je heen! Nou, dan doen we dat dus………. (meer…)

Previous
Next