Nederland - Canaries
‘Doe nie zeer hoor, Tamar’ zegt Suze vol overtuiging. Suze geeft zelf ook prikjes aan papa en die doen ook niet zeer namelijk. Masochistisch jets ik vervolgens de naald in dat ienieminie bovenbeentje voor Tamar’s meningococcen vaccinatie. Gister had ik haar arm al te pakken gehad voor haar BMR. Of dit soort dingen goed zijn voor de vader-dochter relatie, geen idee… Overigens werd deze 2e spuit gratis en voor niets met eigen auto gehaald van het gezondheidscentrum door een vreselijk behulpzame zuster hier op La Gomera. De haven van dit kleine Canarische eiland is momenteel ons tijdelijk thuis. Inderdaad: as we speak, want voor het eerst sinds lange tijd zijn we weer bij-geblogd. (meer…)
‘Kom snel, kom snel!’ Het is 03 uur in de nacht, pikkedonker. Het waait windje 7 en de zee is er ook naar. Caro draait haar wacht en ik lig met zeilpak en zwemvest te slapen in de kajuit. In een wip sta ik buiten, de zeilen klapperen en het grootzeil staat bak op de bulletalie. ‘Ik zag een walvis!’ roept Caro, ’30 meter voor ons; ik kon nog net wijken!’ Ik kijk rond maar zie behalve een klotsende zee geen walvis meer. Was ie er wel, is ie weg? Wat als we hem geraakt hadden? Kan ons schip dat hebben? Ja, zeg ik maar tegen Caro, dat kan ons schip best hebben. Blij dat ik geen walvis meer zie… Caro is klaarwakker. Ze twijfelt of ze het wel goed gezien heeft. We zijn eigenlijk allebei misselijk van moeheid. Met zo’n zee slaap je slecht en overdag zit bijslapen er vanwege de kids niet in. En er is ook zoveel gebeurd… (meer…)
De foto’s en een filmpje van de overtocht naar Marokko.
“Bom dia, I’d like to pay for two nights, because we are leaving tomorrow.’ ‘Are you sure?’ zegt de havenmeester in Peniche. ‘Have you seen the weather forecast? The waves are going to be 3 meters high and the wind is blowing over 25 knots!’ (meer…)
Eindelijk… weer eens een bericht. We hebben het ook zooo druk. Niet met zeilen hoor, we liggen al tijden ongeveer op dezelfde plek in Portugal. Nee, we hebben een drukke sociale agenda. De Tangaroa is drie weken lang volgeboekt.
‘Kijk papa!’ Trots laat ze me hem zien: haar versgedraaide keutel. Godzijdank is ze nog net niet met haar blote billen op de kajuitkussens gaan zitten. Want haar luier had ze natuurlijk zelf al verwijderd. De keutel lag er gelukkig nog in, een centimeter naast onze blauwe vloerbedekking.
“Dit is echt genieten he?” zeggen we tegen elkaar terwijl Suze en Tamar rondbanjeren op ons privestrandje. We liggen hier voor anker in de Ria de Arosa, nog steeds in Noord Spanje. Het bijbootje hangt weer achter op, aan onze davits (stalen hekwerk achterop onze boot) en deze laten we in het water zakken als we even naar de kant willen voor een rondwandeling in een van de typisch Spaanse dorpjes, wat boodschappen doen of voor de inmiddels gebruikelijke afternoon borrel op het strand.
Liggend in de zonnige haven van Portosin in Spanje is er dankzij wifi weer tijd voor een update en foto’s. We starten met Dartmouth in Engeland. (meer…)




