Atlantic

11 december
2009
geschreven door Tangaroa SSB radio

‘Als het zo blijft, tekenen we ervoor’ zeggen we tegen elkaar. Lekker windje van achter, Beaufort 4 ongeveer, golven mee, en nog steeds met de gennaker aan bakboord en de fok uitgeboomd aan stuurboord varen we tussen de 5 en 7 knopen. We liggen ook lekker. Het is een ongekende luxe voor Caro en mij om zo lang te kunnen slapen, maar liefst 8 uur per nacht, en soms ‘s middags ook nog even. Overdag vragen de Suus en Tamar natuurlijk wel weer alle aandacht, maar er is ruimte om een goede zeilwissel te kunnen doen, de windpilot te kunnen trimmen, vissen te kunnen vangen, en dat is wel uniek. Ik ben tot 23u wakker, vaak samen met opa, en babbel om 21u op de korte golf radio op 4146 met onze vrienden van de Pjotter, de Mjolner en de Victory die tegelijk met ons oversteken. Ze liggen op resp. 22, 33 en 125 mijl afstand. Die SSB babbel is een vast moment van de dag en we zien er altijd weer naar uit te horen hoe het de rest vergaat. Dit is ook het beste moment van de dag om over de SSB email binnen te halen omdat de propagatie dan optimaal is. Caro en Arjan gaan rond 20u tukken. Arjan heeft wacht van 23-02u, Ger van 02-05u en Caro van 05-08u. Als de kids wakker worden is het weer ‘alle hens aan dek’. Opa catert meestal toast met (nu nog) Old Amsterdam en jam, verse koffie of thee en natuurlijk een flesje voor Tamar. Dan volgen de spelletjes voor de kids. Vandaag memory, gister spelen in grote emmers met water in de kuip. Tussendoor een DVD-tje voor Suus, en een tukje voor Tamar. Oom Arjan’s visvangst gaat vervolgens met de lunch de pan cq. de marinade in. Vandaag was het sushi van verse yellowtail snapper, gemarineerd in witte wijnazijn, afgemaakt met een terriyakisausje met verse bosui. De aspergesoep met zelf getrokken kippebouillon combineerde er leuk bij. ‘s Middags wederom memory met zijn allen, en getreurd om het verliezen van ons aas aan een grote vis van onbekende origine, maar sterk genoeg om een staaldraad (!) door te bijten. Om 18u risotto met spekjes, ui, kool, paprika, een salade van fijne kool met tomaat en augurk en een dressing van pesto en mayonais. En natuurlijk verse, op de huid gebakken snapper in boter, olijfolie en knoflook. En voor de meisjes een toetje. Dan gaat de gennaker even kort naar beneden om een klein gaatje te plakken. Terwijl opa en Arjan de afwas doen, tettert de nieuwste Kinderen voor Kinderen CD door de speakers en brullen we allen luid mee; Suus en Tamar springen in de kuip op de maat mee. Na een flesje ‘babymelk’ gaat het ritueel verder met tandjes poetsen, plasje op het potje, een boekje voorlezen, en het bed in. We kijken nog even naar de zeilen, de koers en de positie op de kaart. Vandaag 134 mijl geklokt in 24u, een record. Nog 1431 mijl te gaan. Als het ritme zo blijft, teken ik ervoor…

10 december
2009
geschreven door Tangaroa SSB radio

De avond valt hier nooit. De stekker wordt gewoon uit de dag getrokken. ‘s Ochtends komt de zon ons achterna om ons ‘s avonds de richting te wijzen die we ‘s nachts moeten volgen. Het sterrenbeeld Orion staat bijna recht boven ons. Zolang de maan nog niet op is, is het hier werkelijk pikkedonker en zie je een myriade van sterren in het melkwegstelsel die als een discus in de ruimte hangt. We denken precies te weten waar we zijn: 15.20.968 N en 30.03.330 W op dit moment. Gezwam in de ruimte. Als je deze sterrenhemel ziet doen tijd en plaats van zo een minuscuul bootje er helemaal niets meer toe. Bijna honderd kwadraatmeter dacron sleurt de tien ton die schip, lading en bemanning zo ongeveer wegen door de golven. We hebben de gennaker aan lij en de high aspect fok uitgeboomd aan loef en slepen daarmee 5 tot 6 knopen snelheid uit 15 knopen wind. De golven zijn weer wat knobbeliger. Dat bevordert de eetlust niet en veroorzaakt leegloperij bij de afdeling kombuis. Zowaar tijd gehad om een boek te lezen, op het voordek, in de schaduw van de enorme lappen zeil die aan de boeg trekken. Aangelijnd, dat wel, de schipper houdt ons kort. Vanmiddag om 15:00 uur waren we precies 48 uur onderweg. We komen op 127 mijl als dagopbrengst en hebben nu nog 1616 mijl te gaan. Overigens is de juiste link naar onze positie en track: http://www.atlantische-oversteek-tangaroa.blogspot.com/

9 december
2009
geschreven door Tangaroa SSB radio

Beetje doen alsof je op zee zit. Stoere praat over vrijages, snappers en sjiek kokkerellen aan boord. Blogjes posten via de korte golf radio. Net doen alsof je midden op de oceaan zit. Ha! Voor iedereen die denkt dat we stiekum vanuit onze luie stoel in de haven machtige verhalen lopen te verzinnen: kijk zelf maar waar we zitten op www.atlantische-oversteek-tangaroa.blogspot.com. Met dank aan Jim.

9 december
2009
geschreven door Tangaroa SSB radio

Krijgen we elkaar, of krijgen we elkaar niet. Soms is het ploeteren met de dames Wind en Golven. Steken koppige golven op, staat de windrichting, de maaltijd, de deining je tegen. Maar we zijn nu aangeland bij het mooiste stukje uit het hele boek. Vanmiddag om 3 uur noteerden we 130 mijl van de 1873 die we varen van Mindelo naar Paramaribo. Topsnelheid was eventjes 8.2 knopen met de gennaker bij. We snijden er door met een ruime en stevige bries van een beaufort of vier tot vijf. De golven zijn lang en de golfhoogte is niet meer dan een meter. Het schip maakt een rustige beweging. Het voelt als een vrijage. Het kan wat worden met met ons en de beide immer onvoorspelbare elementen. Alhoewel: Ome Jimmy, overigens eeuwig trouw aan Tineke, rommelt in zijn vrije tijd al jaren met de twee dames aan. Hij voorziet ons van een tot nu toe exacte voorspelling van weer, wind en golfhoogte. Zoals het nu gaat, gaat het vast niet altijd. Dit is zo fantastisch dat je honderden schepen op de route zou verwachten. Vrijwel geen zeeziekte. De Pjotter, de Mjolner en de Victory zijn nog niet heel ver op ons uitgelopen. Vandaag drie gele Snappers gevangen. Eentje vlak voor de lunch, eentje voor het avondeten en de lunch van morgen ligt in de koelbox. De crew heeft een eetlust waar eer aan valt te behalen. Vandaag pasta met een groenterattatouille op zijn Italiaans, in Portugese wijn gekookt. Verse sla met tomaat en komkommer. Gebakken Snapper met wat verse bosui er op. Dit is het zeemansleven uit de glamourbladen.

8 december
2009
geschreven door Tangaroa

Marina MindeloHet is zondag in Mindelo. Maandag vertrekken we voor de overtocht naar Paramaribo. Spitsuur dus.  Opa er op uit met de jongedames Zijlstra. Intussen weten we de weg naar de Gelateria. Had ik eerder moeten bedenken. Het roze bolletje in het plastic bekertje doet wonderen. Opa kan niet meer stuk. De dames willen niet terug naar de boot, maar de stad in. Veel speeltuin is hier niet, maar ze hebben geleerd zich te behelpen met wat er aan hekwerk in een stoffig parkje voor handen is. Bestand genoeg tegen de slopershandjes van Tamar. Avontuurlijk genoeg voor Suze die weldra met een weggeworpen plastic flesje en wat zand en steentjes zich oefent voor het strand aan de overkant. De loopfiets die de Sint heeft meegebracht wordt met tussenpozen uitgeprobeerd. Het tempo waarmee Suze zich kan verplaatsen neemt duidelijk toe. (meer…)

7 december
2009
geschreven door Tangaroa

Opstapper ArjanDe crew van de Tangaroa is voor de Atlantische oversteek uitgebreid met broer Arjan. Hij geeft zijn ongecensureerde blik op het boordleven met zijn twee kleine nichtjes. Lees en huiver. (meer…)

7 december
2009
geschreven door Tangaroa

Zwart pietjeNou ja, hij was er zelf natuurlijk niet. De Sint had het nog te druk in Nederland. Maar hij stuurde wel een van zijn Pietermannen helemaal naar hier. Pepernoten, pietenmutsjes, pakjes en pannekoeken. Het was even helemaal Nederland in de marina van Mindelo.  Het leek alsof de kleintjes in geen weken te eten hadden gekregen. Op de Tangaroa gingen de pepernoten als sneeuw voor de zon. Een zak taaikoek bleek ook geen enkel probleem. Poppenkast uit het kajuitluik met Sint en Piet. Jan Klaasen die zich weer eens misdroeg en bijna was meegenomen naar Spanje. Spannend! De kleintjes gingen er volledig in op. Op de Mjolner stond een stapel pannenkoeken die men voor 20 volwassenen ruim voldoende zou achten. In een oogwenk ten offer aan de vraatzucht van het nageslacht. De Pjotter staat vanaf vandaag in de kinderhoofden gegrift.  Als pakjesboot. Verder was er natuurlijk nog de boot van Zwarte Piet. Deze blijft om moverende redenen uiteraard strikt geheim. (meer…)

6 december
2009
geschreven door Tangaroa

RumstokerijEen grandioos dolce far niente,  een superzalig niets doen zo stel je je dat voor. Even een jaartje of wat er  tussen uit om de batterij op te laden.  Om tegelijkertijd opa’s en oma’s ooms tantes,  vrienden en bekenden een goede reden te geven om de grenzen wat op te rekken verder dan Schiermonnikoog  of Middelburg. Maar dat is de schone schijn van het ruime sop. Wereldzeilen is hard werken. Het is zweten en afzien voor de schippers. Niets zalig niets doen voor de opstappers. Onze onverzettelijke wil de golven te tarten bracht ons tot Mindelo. We liggen hier een week. Maar ook hier brengen wij slechts 1 dag in ledigheid door. (meer…)

6 december
2009
geschreven door Tangaroa

Sailing to SalDe foto’s van de overtocht van Gambia naar de Kaap Verden zijn geplaatst.
(meer…)

30 november
2009
geschreven door Tangaroa SSB radio

We vallen van de ene in de andere attractie. We liggen voor anker bij het Kaap Verdische eiland Sal in de baai van Santa Maria. Eindelijk genieten na een stampende overtocht en de ontberingen van het zeemansleven. Koud bier, Bounty strand. Zon, zee, zaligheid. De laatste 17 mijl naar het beschutte westen van het eiland zou betekenen dat we bij donker voor anker moeten. De wind is NW en we verwachten aan de zuidkant van het eiland een rustige ligplaats. Maar de golfslag rolt om de kaap de baai in en het lijkt wel kermis. De zaterdagnacht brengen we door in een onvervalste Cake Walk zoals je die op de kermis van de opa’s en oma’s wel tegenkwam. We stampen, slingeren en gieren alle kanten uit. De wijnglazen komen uit de kast, maar we moeten ze wel stevig vasthouden. De zondagochtend aan wal maakt alles goed. Caribisch sfeertje. Terrasje. Bongo’s. Kaapverdische espresso. Broodje tonijn. Dat smaakt toch anders dan Nescafe en opgeroosterd vier dagen oud stokbrood. Carolien haalt met de jongedames oom Arjan van het vliegveld. Wierd en ik stuiven met een windje 6, een reefje, en 7 knopen het hoekje om naar Palmeira. Vanavond eten we aan wal en slapen we rustig.

Previous
Next