Afrika

12 oktober
2009
geschreven door Tangaroa

Marokkaanse Waterman‘Kom snel, kom snel!’ Het is 03 uur in de nacht, pikkedonker. Het waait windje 7 en de zee is er ook naar. Caro draait haar wacht en ik lig met zeilpak en zwemvest te slapen in de kajuit. In een wip sta ik buiten, de zeilen klapperen en het grootzeil staat bak op de bulletalie. ‘Ik zag een walvis!’ roept Caro, ’30 meter voor ons; ik kon nog net wijken!’ Ik kijk rond maar zie behalve een klotsende zee geen walvis meer. Was ie er wel, is ie weg? Wat als we hem geraakt hadden? Kan ons schip dat hebben? Ja, zeg ik maar tegen Caro, dat kan ons schip best hebben. Blij dat ik geen walvis meer zie… Caro is klaarwakker. Ze twijfelt of ze het wel goed gezien heeft. We zijn eigenlijk allebei misselijk van moeheid. Met zo’n zee slaap je slecht en overdag zit bijslapen er vanwege de kids niet in. En er is ook zoveel gebeurd… (meer…)

Next