2 mei
2011
geschreven door Tangaroa

Voor de tweede keer in hun leven gaan Suze & Tamar vliegen. Van Sydney naar Cairns ditmaal, in het Noorden van Queensland. Niks lekker spelen aan het strand, het wemelt hier van de krokodillen. En de ‘salties’ aan de kust zijn het gevaarlijkst. Wij rekken de vrije dagen van Hemelvaart, Pasen en Anzac Day maximaal op en maken een 10-daagse, 1000km kampeertrip van Cairns naar Mackay.

Cairns is de hub voor Noord Queensland, maar achter het beachfront met hotels en restaurants is er bar weinig te beleven. Wel is er een prachtige lagune gemaakt zodat je ongestoord kan chillen zonder krokodillen. We rijden naar Cape Tribulation, volgens de folders het mooiste stukje strand omdat het geflankeerd wordt door regenwoud. Het is inderdaad mooi, maar niet mooier dan de vele Pacific strandjes die we het afgelopen jaar dagelijks frequenteerden Рen dan zonder busladingen toeristen. We weten het, we zijn blas̩, verwend, en hoog nodig toe aan weer wat harde realiteit. Hoewel, het land-leven op een boot met drie kleine kids in de herfst van Sydney is realiteit genoeg. En ook hard werken. De leefruimte van de camping en het lekkere weer doen de meiden en ons dan ook zeer goed.

We bezoeken Hartley’s Crocodile Farm, aaien wallabies, spotten koala’s en cassowaries, zien Mossman Gorge, eten chocolate cake in Cowboy dorpje Yungaburra, rijden de Waterfall route in de Atherton Tablelands, shoppen in Art Deco stadje Innisfail en zien daar de schade van het afgelopen orkaanseizoen. Na een korte stop in kinderwalhalla-camping South Mission Beach nemen we in Townsville de ferry naar Magnetic Island, vlakbij de Whitsundays.

Maggie, zoals dit eiland ook wel heet, heeft een heel relaxed backpacker-sfeertje, mooie baaitjes en dito strandjes, en een boscamping tussen de vogels en koala’s. Favoriet bij onze kids zijn het zwembad, de pizza’s en ijsjes en vooral de andere kids.

De laatste stop van de trip is Mackay. Caro’s lagere schoolvriendinnetje en huisarts Linda woont hier, samen met man (gastroenteroloog) en drie kids. We mogen een weekje bivakkeren in hun mega-villa aan het strand. Zwembad, springkussen, een dedicated playroom bezaait met kinderspeelgoed, twee auto’s, drie badkamers en veel Hollandse gezelligheid. Mmm, zo kan het dus ook: werken als Nederlandse arts in een Area of Need bij de Whitsunday eilanden. Misschien moeten we er nog twee jaartjes aan vast plakken….?

Reacties zijn gesloten.