2 januari
2011
geschreven door Tangaroa

Na zo’n zesendertig uur reizen is er regen. Hoezo zomer in Sydney? Suze’s en Tamar’s ontvangst is even somber als het weer. Ome Piet? Die ken ik niet. Wegduiken dus achter de benen van mama. Het gaat even duren voor de dames weer zo stil en rustig zijn. Vele dubieuze verkeersborden en dus verkeerde afslagen later mag ik dan eindelijk mijn kooi in de Tangaroa inrichten. Naast die van de dames. Gezellig dus. De volgende dag op weg. Cruisen!

Het aller-allerlaatste euvel van de motor lijkt nu toch gefikst, dus gaan met die banaan. Bij het omhoog zetten van de windvaan blijkt dat het wekenlang in de haven liggen zijn tol heeft geeist. Een maanlandschap van kokkels en andere meuk heeft zich gevestigd op alles onder de waterlijn. Wekenlang dagelijks voorzien van verse mest is er een samenleving van schelpdieren ontstaan waarin al wegen, dorpen en kleine steden kunnen worden herkend. Zo ook op de schroef blijkt even buiten de Spit Bridge. De motor heeft het er zichtbaar moeilijk mee. De diagnose wordt snel gesteld. De schroef heeft een facelift nodig. En snel. Dus de dokter op huisbezoek. Gekleed in snorkelset en boxer (soort: strak, kleur: roze) en gewapend met botte beitel gaat de dokter aan de slag. Voor het eerst sinds de reis moet de duikfles er aan te pas komen. Met Pieter op de sharkwatch is het klusje snel geklaard. Alles draait weer als vanouds en dat blijft gelukkig zo. Een paar honderd meter verder wordt een vin in het water gezien. Een haaievin. En best wel groot. Gelukkig staat pezige man in roze short niet op het menu. Zo zie je maar dat een ogenschijnlijk simpele beslissing – welke onderbroek trek je aan? – toch grote gevolgen zou kunnen hebben.

De omgeving van Sydney is geweldig. Pittwater, een zijtak van de Hawksbury rivier, is een eldorado voor watersport en bushwalking. The Basin is een lagune waarin de kleintjes zonder gevaren in elke kleur zwembroek kunnen spartelen. Het cruise-gevoel is weer terug van weggeweest. Op de 30e wordt ’s avonds alvast een mooie ankerplaats voor het vuurwerk ingenomen. De ondergaande zon tegen de skyline van Sydney is adembenemend. Vierentwintig uur en vele andere boten later zien we het meest fantastische vuurwerk. Wat een geweldige afsluiting van een fenomenaal jaar. We wensen elkaar het allerbeste en zijn het al snel eens: onze roze bril houden we ook in 2011 maar weer op.

http://fotos.tangaroa.info/#77

Reacties zijn gesloten.