7 november
2010
geschreven door Tangaroa

Nog steeds in blijde, maar progressief vermoeide verwachting van de baby worden de kids gedropt bij opa en oma. In Lane Cove, Sydney, staat een prachtige camping met zwembad en speeltuin. Kan niet stuk. Nu alleen het weer nog. Het regent nog steeds pijpestelen hier. Leve La Niňa. Oktober 2010 is de natste maand ooit in Sydney… Niet getreurd: er zijn ferries, er is een dierentuin, knip- en plakspul, en – als de zon toch even schijnt – een spannende speurtocht in het bos. Maar waar blijft de baby?

Dat weten wij ook niet. Met wat rust voor moeders klimt die er wel uit, is grootmoeder’s adagium. Maar ook dit blijkt weer een eigenwijs mormeltje: niks daarvan.

Misschien dat we het begrip rust wel verkeerd opvatten. In onze beleving zijn we na 4 dagen kinderloosheid extreem goed uitgerust. We slapen uit en gaan tegen 12-en naar bed. De rest van de dag poetsen, bleken en naaien we de bimini en buiskap, schuren we het teakhout in de kuip en de complete 2x12m teak stootrand, ontroesten en verven een motorpootje, soppen de badkamer- en keukenkastjes grondig uit, hangen gordijntjes op, bellen scholen en crèches, pakken de fiets over bergen en dalen naar het winkelcentrum, maken scheepsmanuals voor en verkoopafspraken met de yacht broker en plukken een Australisch tomtommetje van het internet voor op onze mobiel. Wat een extreem relaxt leven zo!

Opa en oma zijn inmiddels compleet afgedraaid, zo melden ze ons vanavond. De schatjes staan morgen om 11u weer op de stoep. Tenzij we vannacht nog even presteren. Dan krijgen we morgen nog een dagje vrij…

Reacties zijn gesloten.