19 november
2010
geschreven door Tangaroa

Stipt om 11u melden opa en oma zich op maandag 8 november trots aan de marina-kade voor afgifte van 2 pakketjes: Suze en Tamar. Trots, want er is weer flink gepamperd: dierentuin, speeltuin, zwembad en last but not least tender loving care – al het lekkers in de bus is op. Een kopje koffie is er gelukkig nog wel. Suze en Tamar gaan straks met weemoed terug naar de Tangaroa. Maar Carolien’s hormonen steken hier een stokje voor. Tijdens de koffie dienen de eerste weeen zich aan. Tussenpozen van 20 minuten. We hebben nog even. Oma’s hormonen roeren zich ook. Verhuld dat het nu eindelijk gaat beginnen weet ze opa slinks te verleiden – met koffie en sigaar – de oppas-sessie nog wat te verlengen. Opa had zich deze dagen wat anders voorgesteld maar zet zich met Friese doorzettingskracht – en weer een extra sigaar – over zijn complete verlies van vrijheid heen. Carolien fleurt op bij de gedachte aan nog meer vakantie, maar wordt door de natuur heftig te grazen genomen als de volgende wee zich aankondigt. Het is tijd om de spullen te pakken.

Om 15u30 melden we ons in het Mater ziekenhuis, 3.6km rijden van de marina. Een kleine 2 weken geleden waren we hier ook, voor aanmelding en een rondleiding. De andere vrouwen in onze tour waren 6 tot 12 weken zwanger. Je kunt maar beter op tijd zijn hier in Sydney, want je weet maar nooit. Nuchter meldt Carolien zich op de kraamafdeling. Tussen de weeen door staat ze de hello-nurse te woord. Of dit haar eerste kindje is? Nou nee, de derde. Twee minuten later staan we in onze kraamkamer.

Om een pijnlijk verhaal kort te maken: de natuur heeft haar werk gedaan. Het telefoontje naar dokter Emma ook. Die is namelijk precies op tijd om Evie om 18u38 volgens het boekje aan te pakken en kan na een half uurtje weer huiswaarts. We krijgen complimenten over onze planning. Emma heeft het weekend mooi kunnen uitrusten op een congres, en kan vanavond nog haar theathervoorstelling meepikken. Wij genieten de rest van de avond van onze eigen voorstelling, Evie Veerle.

De dagen die volgen staan in het teken van relaxen. Althans, naar onze standaarden. In tegenstelling tot andere vrouwen heeft Carolien volstrekt geen behoefte om naar de bathing, settling, breastfeeding, parenting and birth experiences classes te gaan. Gewoon in bed, beetje cappuchino drinken bij een broodje gerookte zalm, lekker lang douchen. Kortom, alle geneugten die ze anderhalf jaar lang heeft moeten missen. Vakantie. De ene midwife heeft daar begrip voor, de ander zie je denken… Al snel staan we bekend als het alternatieve stel. We zijn natuurlijk ook wel een beetje raar: gewoon natuurlijk bevallen, geen pijnstillers, geen ruggeprik, geen keizersnee op verzoek, je kind ’s nachts op je kamer houden in plaats van op de nursery, niet inbakeren en borstvoeding zonder lactation consultant. Wonen op een boot en op de fiets naar het ziekenhuis maken het plaatje compleet.

Service kennen ze hier echter zeker. De laatste avond is de night out. Je kind blijft op de nursery en jij mag lekker uit. We lopen tien minuutjes naar een gezellige winkelstraat en gaan uit eten bij de Thai. Fantastisch. “Wat een geweldige manier om een vakantie af te sluiten”, zegt Carolien. Het Hilton is er niks bij.

Inmiddels zijn we weer thuis op de Tangaroa. De dagen vullen zich met kindermanagement, de avonden met regelarij en de nachten met borstvoeding. De waan van alledag. De vakantie is definitief voorbij.

Reacties zijn gesloten.