5 oktober
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Het gaat hard. Met een rif in het grootzeil en een stukkie fok jaagt de Tangaroa met 6, 7 soms 8 knopen richting Australie. Een heel comfortabel tochtje is het niet. De eerste dagen houden we het bij crackers en kopjes thee. Opa heeft nergens last van. Kopje koffie, sigaartje, alle kits. Het kombuiswerk is dus voor hem. De meiden vermaken zich met filmpjes, boekjes en tenten bouwen. Voor succesnummers als met water spelen in de kuip is het te koud. We hebben de zeilpakken weer aan, en de laarzen ook. Het tropische zeilen lijkt definitief voorbij.

Na drie dagen draait de wind van ruim naar pal van achter. Dat betekent melkmeisje en slingeren, maar hard gaat het nog steeds, 7 knopen. Wel is er inmiddels pasta-pesto gefixed door de kapitein, geknutseld door mama en was er vandaag borrelerij met chips en een biertje, gevolgd door overheerlijke frietjes met boontjes en een worstje van opa.

We moeten nog 160 mijl naar de aanloopton van de baai van Brisbane. Tegen de morgen zal de wind gaan wegvallen en zullen we de motor aan moeten zetten om met het juiste tij de baai in te kunnen varen. Als onze berekeningen uitkomen zijn we er net voordat de voorspelde 20-30 knopen zuidenwind de kop op steekt…

Reacties zijn gesloten.