21 oktober
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Toen de mens Coffs Harbour schiep heeft ie het laten vallen. Nu ligt het in drie stukken aan de kust, midden tussen Brisbane en Sydney. Het barst er niet van de stadsachitecten. Men loopt hier in Australie met van alles tegen een tot waanzin drijvende regelgeving op. Toch zien de steden die we tot nu toe hebben gezien er wat rommelig uit, veel moois met daar waar dat uitkwam dissonerend lelijks er tussen. De Pacific Highway raast er hier jachtig tussendoor. Maar misschien zitten juist vanwege die uitbundige regelgeving de stadsachitecten en andere hoeders van de ruimtelijke kwaliteit wel in het gevang of in het gesticht. Opa kan er niet naar vragen. Men spreekt hier een taal die in de verte aan Engels doet denken maar waar opa vooralsnog maar weinig van thuis kan brengen. Nou kom je natuurlijk al een heel eind met “houwdoe” door de week en “holadiejee” in het weekend. Met de pinpas in de hand vind je hier, zoals elders in de eerste wereld, overal begrip. De bordjes waarop staat hoe het hier geregeld is zijn trouwens prima te lezen.

Het scherfje Coffs Harbour waar wij vertoeven is geen plek om nou eens uitgebreid op het terras te hangen of diepgaand door te zakken. De viswinkel aan de haven doet een beetje denken aan Den Oever. Verderop zijn er een stuk of tien restauranjes in een rij opgeleukte barakken met glaspui. Er is een Mall met supermarkt en van alles wat je er niet verwacht, waaronder de studio van de locale radiozender. Gelukkig maar dat de omgeving niet verleidt tot lanterfanten. We hebben het druk.

De halve wereld om zeilen laat zijn sporen na. Schilder- en lijmklusjes. Op de kajuittafel ligt nog de erfenis van een halve wereld aan kindervertier. Viltstiftstrepen. Die moeten er af van de aanstaande moeder. Met spiritus een kwartiertje poetsen per vierkante centimeter verrichten wij dat wonder. Gedurende de dag komt per sms een stroom van nieuwe opdrachten van de dames aan de wal, die Wierd nauwgezet in verzamelstaten vastlegt en in dikke folianten ordent.

Intussen willen we ook wel graag de motor in goede conditie hebben. Ze loopt de laatste weken soms wat onregelmatig en we moeten vaak ontluchten. Is het de belastingvrije diesel? 400 liter voor een koopje in Noumea. Taxfree jawel, maar ook meukvrij? Het hart- en vaatsysteem van onze grote dame krijgt een volledige check up, van opvoerpijpje uit de dieseltank tot aan ontluchten bij de hogedrukpomp. Kirrend als een jonge meid gaat het motortje van start.

We halen haai bij de visboer. Op z’n Thais bakken we dat en stoven het na met red chilisaus. Een feestmaal voor de finale naar Sydney. We zijn er klaar voor! Sydney here we come!

Reacties zijn gesloten.