15 september
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Petjes, blote benen en zonnebrillen worden niet gewaardeerd bij een sevusevu (begroeting, verzoek om te mogen ankeren) bij de eilandjes van Fiji. Onze jongedames krijgen jurkjes aan, Carolien hult zich in een recent ingevlogen positierokje. De heren trekken de lange broek aan. Daar hebben ze in Fiji goed over nagedacht. De tot de draad versleten en door de zon verbleekte zwemkledij waarmee de yachties de oceaan bedwingen blijft aan boord. Voor het geval er met de bezoekers iets te ruilen valt is men er dus zeker van dat de aangeboden kledingstukken vrijwel ongebruikt en in onberispelijke staat zijn. De dinghy wordt gelanceerd en de bemanning van de Tangaroa zet op haar paasbest voet in het smaragdkleurige water bij het zonovergoten witte palmenstrand. Het heeft nog wat voeten in aarde om de dinghy zo te manouvreren dat opa met behoud van decorum en een droge broek aan land kan stappen. Dankzij de inzet van allen, inclusief de dappere jongedames, slaagt dat vlekkeloos. Eerbiedig schrijdt het gezelschap met de kava, een in Fiji gewaardeerd maar in Nederland verboden middel, naar het huisje waar de vlag hangt. Daar woont de chief. Wij worden met alle egards en een ontroerend verhaal in het fijiaans onthaald. De aanwezige dorpsgenoten knikken instemmend en klappen af en toe in de handen zoals de chief dat ook doet. Wij klappen zo geruisloos mogelijk mee. Dan is het verhaal uit en de betovering verbroken. In het engels mag het dorp worden bekeken, foto’s gemaakt, in de baai geankerd. We zijn hartelijk welkom. Punt uit, petje af.

Reacties zijn gesloten.