11 augustus
2010
geschreven door Tangaroa

Een kijkje in ons cruisersleven van afgelopen week. We beginnen met donderdag 5 augustus: ‘Mannetjes aan boord’. Hoe verder westwaarts, hoe serieuzer het hele inklaringsproces wordt, zo lijkt het tenminste. Bij aankomst in Tonga wordt verwacht dat je je gele Q vlag hijst en je eerst meldt aan de inklaringskade voordat je ook maar aan land komt. Dan begint het hele circus van mannetjes die bij je aan boord komen: douane, immigratie, een agriculture figuur die je alle verse producten laat weggooien en last but nog least een heuse arts die controleert of je geen enge ziektes meebrengt. Meer dan een formulietje invullen is het niet maar hij rekent daar wel keurig 50 euro voor af… Zodra iedereen heeft gedaan wat ie moet doen wordt van je verwacht dat je de officiele courtesy vlag hijst en je gele Q vlag weer naar beneden haalt. Wij hebben van Tineke en Jimmy een hele lading vlaggen, waaronder die van Tonga, meegekregen en voorkomen dus een vijfde mannetje aan boord die je voor veel te veel panga’s (lokale munteenheid) een zelfgemaakte vlag wil slijten. Wij vermakan ons de rest van de dag met een wandelingetje door het stadje Neiafu en maken schoon schip door de badkamer, keuken, kuip en vloerbedekking weer eens een grote beurt te geven. Nu de was nog en mijn (zwangersschaps) hormonen zijn weer tevreden. Wierd doet – inmiddels zeer ervaren – gewoon mee in mijn driften en gaat daarna nog even door met een grote beurt van zijn dieselmotor.

Vrijdag 6 augustus – BBQ voor het goede doel

De Elena en de Small Nest komen vandaag aan. We herenigen ons die middag bij de Poolbar, waar de kinderen kunnen zwemmen en de ouders kunnen bijpraten over de afgelopen tocht, inklaringsperikelen, omgeslagen catemarans en andere nieuwtjes uit het cruisersnetwerk. We zetten de gezelligheid voort in de lokale jachtclub waar die avond een benefietavond wordt georganiseerd door een aantal Engelse medische stagieres voor de aanschaf van een ECG machine. Een bbq, veiling, loterij en rumpunch in overvloed zijn onderdeel van het programma. De kinderen vermaken zichzelf bij de muziek en het dansoptreden en houden het behoorlijk lang vol en zo maken we zelf toch ook een groot deel van de avond mee.

Zaterdag 7 augustus – Verkenning van het eilandenrijk

Tot 12 uur op zaterdag is er nog leven in Tonga. Daarna start de zondagsrust en dat neemt men hier zeer serieus. Er is zelfs in een toeristenoord als dit dan ook werkelijk niets te beleven en we besluiten dan ook de vertrekken. Na de lunch maken we los van onze mooring en varen we naar een van de 40 ankerplekken die de Vava’u groep van Tonga telt. De ongeveer 5 mijl afstand tussen alle ankerplakken maakt het hier tot een uniek cruisers paradijs. Bovendien ligt alles zeer beschut waardoor we sinds Frans Polynesie eindelijk weer lekker slapen zonder te rollen. We varen rustig richting een van de strandjes en houden ondertussen goed uitkijk aangezien het hier wemelt van de walvissen. Het geluk wil dat het juist nu het walvisseizoen is. De Humpback wales uit Antartica komen om te paren en te bevallen in de rustige wateren van Tonga. Pikken we leuk weer even mee. Maar helaas, geen grote jongen te zien vandaag… Wel veel kleine jongens op het strand. Deze prikkende beestjes maken de strandborrel helaas iets minder idyllisch.

Zondag 8 augustus – Vleermuizen en weerwolven

Hoewel de Tongans zelf niks mogen op zondag kunnen wij zelf gewoon onze gang gaan bij onze onbewoonde ankerplek. Er staat een dinghy tour en een snorkelactiviteit op het programma naar een van de vele grotten. Er zitten vleermuizen in. Oohh spannend, kijk Mama! Ja prachtig, als ze maar niet poepen… ‘s Avonds heeft de Sea Level, een Amerikaans stel (Jim en Kent), ons uitgenodigd op hun zelfgebouwde catemaran voor een borrel annex avondprogramma. Alle vier boten leveren een onderdeel van de maaltijd, waaronder door drie schepen zelfgevangen Mahi Mahi. De oppasdiensten worden verzorgd door de Small Nest (Sepke past op bij de Elena en Ward bij ons). Prima geregeld zo. Wij kunnen met de volwassenen een avondje weerwolven (kaartspel).

Maandag 9 augustus – Adem inhouden

In de highlights van de Lonely Planet wordt ie genoemd zo lees ik later. De Mariner’s Cave. Dit is een onderwatergrot met een doorgang van ongeveer 4 meter lang en twee meter diep. We plannen een gezamelijke dinghy trip erheen en treffen er gelukkig nog een duikbootje aan. Gelukkig, want anders hadden we de ingang nooit gevonden. Ik moet mezelf wat moed inpraten maar dit ga ik natuurlijk niet missen. De kinderen zitten veilig bij Leonie in de bijboot dus dat is geen excuus. Adam en Willem die al binnen zijn geweest weten ons te overtuigen. Nou hup, adem in, duiken maar en dan zo snel mogelijk zwemmen richting het donker. We zien aan Adam zijn flippers waar we weer omhoog kunnen komen. Het is echt een bijzondere ervaring. Een grote cathedraal lijkt het van binnen. Het schijnsel van het licht van buiten geeft een mooi effect. Je kunt aan de luchtdichtheid merken dat er hier minder zuurstof is. Na een tijdje vind ik het wel weer genoeg. De duik naar buiten is iets minder spannend omdat je dan richting het licht zwemt. Die middag houden we nog een keer de adem in wanneer we gezamelijk met de andere drie boten een zeer ondiepe pas binnenvaren richting een nieuwe ankerplek. Met snorkelaars en bijbootjes voorop die de doorgang eerst hebben geinspecteerd varen we een voor schadeloos het binnenmeer op en ankeren vlakbij een dorpje.

Dinsdag 10 augustus – “Huka Dive” in de pas

Het zal wel iets Amerikaans zijn want zowel de Elena, de Small Nest als wij hadden er nog nooit van gehoord: de ‘huka’. Dit is een soort tracktorband waarin een benzine generator ligt die lucht maakt. Er zitten twee lange slangen aan met aan het eind een regulator waardoor je dus met twee mensen onbeperkt kunt duiken zonder zelf duikflessen te hoeven dragen. Jim van de Sea Level heeft er een bij zich en heeft ons allemaal uitgenodigd om samen met hem in de pas te gaan duiken. Wierd gaat het ondanks zijn slechte duikoren toch maar eens proberen. Het voordeel is namelijk dat je zelf je eigen tempo en diepte kunt bepalen. Adam en Wierd komen ons zeer enthousiast aflossen op het strand. Ik zelf mag helaas niet meer duiken ivm de zwangerschap en samen met Leonie doe ik dus een snorkeltrip ipv de Huka ervaring. Maar minstens even mooi. Prachtige koraalgangen met tropische visjes doen je de kou van het water snel vergeten. Na een kort bezoek aan het dorpje, waarbij de armoede van Tonga ineens heel erg zichtbaar is, hebben wij de kinderen uitgenodigd voor een currymaaltijd bij ons aan boord. Wierd heeft goed zijn best gedaan en wordt beloond met 7 stil etende kinderen. Een beter compliment kun je niet krijgen! De oppassers Ward en Sepke zijn vanavond namelijk weer paraat zodat wij met zijn allen uit eten kunnen in het nabij gelegen resort.

Woensdag 11 augustus – Walvissen

Omdat wij met hoog water (07.17 uur) de pas weer uit moeten staat de wekker op kwart voor zeven. Dit keer doen we minder spastisch en varen gewoon op onze oude track de pas uit. Hee, ligt daar nou ineens een rots midden in de doorgang? Hoe kan dat nou? Huh, het zijn twee walvissen. Wat een mazzel, op een presenteerblaadje liggen ze daar met zijn tweeen. Waarschijnlijk een moeder met een kind. We varen er langzaam langs. Even verderop zien we er nog een aantal spuiten. Wat een reusachtige beesten. Ook Suze en Tamar zijn onder de indruk. Tamar die druk bezig is nieuwe woordjes te leren heeft dus vandaag weer een nieuw woord aan haar arsenaal toegevoegd…

En zo vliegt een weekje Tonga dus zo voorbij.

Reacties zijn gesloten.