5 juli
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Ook Polynesie kent zijn schaduwzijdes. In de stromende regen en striemende wind verlaten we Huahine en zetten koers naar Raiatea. Eenmaal buiten het rif van het eiland is de wind echter volledig weg, de deining en regen echter niet. Carolien ligt in het vooronder naast Tamar, die weigert te gaan slapen rond het middaguur. We zijn blij hoor met haar goed ontwikkelende driftleven, maar ietje minder had ook best gemogen. Haar huidige ‘alles gaat overboord’ passie maakt het geheel er niet eenvoudiger op. We hebben gelukkig nog een immer paraat vis-schep-net waarmee we de schade een beetje binnen de perken weten te houden. Niettemin liggen er op de bodem van de Stille oceaan een speen, een drinkfles, 2 slippers, meerdere onderbroeken en speelgoedvisjes, multipele wasknijpers, een pop, een nagelschaartje, een duimstok en last but not least een – gelukkig defecte – dvd-speler. We zijn van de 10 seconden out-of-sight-regel inmiddels overgegaan op continue surveillance. Dit betekent dat er voor de supervisie van Suze, het sturen van het schip, de navigatie en de zeilvoering slechts 1 FTE beschikbaar is. Budget voor een vacature is er in deze tijd van economische crisis natuurlijk niet. We hopen dat nummer drie ons daarin wat kan bijstaan maar zien de bui eigenlijk al weer hangen.

Affijn, aangekomen in Raiatea knallen we samen met onze brothers-in-arms Elena het anker er in, om ‘s avonds de pedagogiek van het cruisersleven te relativeren onder het genot van een glaasje wijn en franse kaas. ‘s Ochtends wordt er onder een Hollandse buienhemel door de dames ingeslagen bij de grote Champion-supermarkt, terwijl de mannen – ook met elk een kind hoor, jawel – op onderdelenjacht gaan bij de grote watersportzaken waar Raiatea zo bekend om staat. De Tangaroa heeft o.a. een nieuwe mof nodig voor haar warmtewisselaar en de Elena een nieuwe Windex. Net nu blijkt de Nautisport de komende drie weken dicht te zijn. En de andere winkel is op zaterdag niet open. Olie, coolant en visgerij zijn er gelukkig nog wel. Een echt lekker sfeertje hangt hier niet. Adam zijn tax-free diesel wordt door zijn neus geboord door een ‘foutje’, dronken locals in de supermarkt en vage types langs de scheepskades.

We gaan samen anker op en varen binnen het rif naar het pittoreske zustereiland Tahaa. In Hurepiti baai worden we ‘s ochtends wakker in serene stilte. Alleen de vogels horen we fluiten en het lijkt alsof we weer op de Gambia-rivier liggen. We droppen de kids op het ienemienie strandje voor een ochtendje zandkastelen, krabbenjacht en snorkeltraining. In de stralende zon motoren we ‘s middags naar Haamene-baai. De schaduw lijkt verdwenen. Morgen eerst maar eens zien of ze onze motoronderdelen hebben…

Reacties zijn gesloten.