15 juli
2010
geschreven door Tangaroa

We liggen dan wel voor anker in de parel van de Pacific maar Bora Bora is ook maar gewoon een eiland. Dat is wel een beetje een deceptie. In je dromen maak je van droombestemmingen vaak iets magisch maar je vergeet dan dat er ook gewoon mensen wonen, scholen zijn, gewerkt wordt net als in de rest van de wereld. We hebben in een ochtend het eiland rondgefietst en komen tot de conclusie dat het met name heel mooi moet zijn als je in je eigen hutje op palen bivakkeert in een van de resorts en je verder gewoon laat verwennen door alle luxe die hier voorhanden is. Wij liggen minstens zo mooi vlak voor de Bora Bora Yacht Club (en dat verwennen doen we op onze eigen manier….). We zijn niet de enige yachties. Het druppelt hier langzaam binnen met steeds meer bootjes die hier allen Quatorze Juillet willen vieren en nog wat mee willen pikken van het Heiva Festival dat hier groots gevierd wordt. Dit is een jaarlijks festival dat ongeveer een maand duurt. Er worden dan met name traditionele dansvoorstellingen gegeven. Dankzij oppas Leonie van de Elena hebben we hier samen nog een avondje van kunnen genieten. Op het speciaal verbouwde dorpsplein worden de heupjes goed losgedraaid. Je wordt al moe als je er naar kijkt maar het is wel een spectakel.

Spectakel van een hele andere orde is de finale van onze jongens. Speciaal voor deze happening heeft de yachtclub voorafgaand een ontbijt georganiseerd (wij lopen precies 12 uur achter). Getooid in het oranje en natuurlijk met onze eigen vlag komen we ‘sochtends om even voor achten aanleggen. We hebben sympatisanten want minstens de helft van de yachties heeft zich ook in het oranje gehesen. Er blijken ook wat verdwaalde Spanjaarden in het rood rond te lopen maar deze hebben zeker niet de overhand…. Wat de happening helemaal bijzonder maakt is dat er aan deze kant van de wereld een uur voorafgaand aan de finale ook een totale zonsverduistering plaatsvindt. OK, eigenlijk moet je een paar honderd mijl verderop zijn (op de Tuomotus welteverstaan) maar wij pikken dit toch mooi even mee.  Over de finale zelf zullen we het verder niet hebben. Na afloop was onze conclusie dat we dan toch in ieder geval op Bora Bora liggen.

Vandaag is het 14 juli. We hadden ons er heel wat van voorgesteld maar tot nu toe houdt het niet meer in dat een optocht door het dorp van een aantal groepen zoals de verschillende resorts. Sommigen gekleed in lokale klederdracht, andere in een gewoon t-shirt.  De Bora Bora yachtclub is ook vertegenwoordigd door veel van haar bezoekers die als piraat gekleed zijn. Wel leuk maar we vonden het te vroeg om hier ook deel aan te nemen. We hadden te maken met een dochter die gisteravond niet voor half 11 wilde gaan tukken…. Wij staan dus mooi als toeschouwer aan de kant. Vanavond hebben we een laatste feestje op de club. Morgen vertrekken we en nemen we afscheid van Frans Polynesie. We hebben het bijzonder lang volgehouden hier. We hebben er ook een beetje moeite mee maar the show must go on…. Er is nog meer moois dat op ons wacht.

Reacties zijn gesloten.