1 juli
2010
geschreven door Tangaroa

Er waren eens vier bootjes. Ze lagen in een baai. Een had een yoghurtmachine. De rest vond dat wel fraai…….

En zo kwam het dat het op een regenachtige dag op het eiland Huahine zowaar uitliep op een heuse yoghurtcompetitie…. Yoghurtboot 1 heeft haar machine reeds in Portugal aangeschaft en is na maanden training overtuigd geraakt van haar eigen superyoghurt. Ze durven het dus wel aan om de rest van de yoghurtvloot uit te nodigen voor een competitieve yoghurtborrel op het scherpst van de snede. Yoghurtboot 2 heeft door enthousiaste verhalen van haar buurman in Tahiti ook een yoghurtmachine aangeschaft. Helaas komen yoghurtboot 3 en 4 daar pas te laat achter. Het lijkt erop dat de kansen op zelgemaakte yoghurt voorgoed verkeken zijn nu ze alweer in respectievelijk Moorea en Huahine voor anker liggen. Maar yoghurtboot 3 weet in Moorea het laaste exemplaar te bemachtigen en yoghurtboot 4 sleept op de valreep ook nog een ding binnen.

De marifoongesprekken op 68 van die dag gaan dan ook maar over 1 ding… Hoeveel trekt die van jou? Doe je het ook tijdens het zeilen? Hoelang doe jij erover? Hoe smaakt ie? Is het echt wit? En hoe is de consistentie?

Om klokslag 20u leveren alle kapiteins hun potje witte vloeistof – zelfgetrokken, en op kamertemperatuur – in bij de jury van A Small Nest. Er is een ingenieus systeem bedacht waardoor de herkomst van de witte vloeden onherkenbaar is gemaakt. De complete bemanning van de 4 boten spreekt in een tweetal rondes (met, en zonder suiker) hun voorkeur uit: Yoghurtboot 2, alias Flash 5 uit Gent is de glorieuse winnaar. Yoghurtboot 3 (Tangaroa) eindigt ex equo met yoghurtboot 4 (Elena), wiens strategie van het stemmen op de eigen yoghurt een vierde plaats voorkwam. Die eer viel namelijk te beurt aan de routiniers van A Small Nest. Hun ernstig verzuurde Portugalcultuur kon op zijn zachts gezegd niet door iedereen gewaardeerd worden.  De verliezende kapitein nam zijn zure verlies als een man. Met belgische gastvrijheid spoelde hij met een grote fles wijn de zure smaak van zijn gasten weg.

Verder gaat het cruisers leven gewoon door. Zo rijden we met onze fietsen en fietskar het eiland rond. Dichten we een lekkende mof van de warmtewisselaar. Poepen voor het eerst op het potje (en daarna weer op het dek….). Maken we krabbetjeskastelen en spelen we tot diep in de nacht het spel Who’s the Man. Gelukkig heeft deze laatste competitie wel een Nederlandse winnaar.

Reacties zijn gesloten.