24 juli
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

In Aitutaki hopen we op een nachtje bijslapen. Daar komt echter niet veel van. De ‘ankerbaai’ ligt vlak buiten het rif, gewoon op de oceaan. Dat betekent rollen op de deining, een fluitende zuidoostendwind in de windgenerator en witte brekers op het rif vlak voor je neus. Hoewel ons anker ons prima houdt is het ‘s nachts niet echt relaxed liggen. Met de dinghy varen we door een smalle ondiepe pas in het rif naar het eiland. De mensen zijn supervriendelijk en spreken engels met een Nieuw Zeelandse tongval. Iedereen rijdt op scooters en de menukaart staat vol engelse klassiekers als toasted cheese en bacon & eggs. Er is hier in maart nog een orkaan langs geraasd en de sporen daarvan zijn nog duidelijk zichtbaar. De 4 kerken zijn het eerst weer opgebouwd. Het geloof leeft hier sterk en zondag is een absolute rustdag.

Liftend in de bak van een truck toeren we over het eiland naar het schiereiland Ootu beach. Aan een picture perfect strand laten we Suus en Tamar even uitrazen na drie dagen zee. Wij drinken ondertussen een biertje (en Caro een cola) vanuit onze strandstoel. ‘Zijn jullie lekker aan het chillen?’ zegt Suze. Op de terugweg krijgen we een lift van Australische radioloog Tim die hier op de Cooks lokale dokters echo’s leert. En ja hoor, een zwangerschapsecho is geen punt, tenminste als Caro zich als tegenprestatie leent als trainingsobject voor de locals. Zo gezegd, zo gedaan. Alles in orde en de plaatjes staan op onze usb-stick. Super geregeld zo.

Aitutaki staat bekend om zijn prachtige lagune en dus doen we samen met de Elena en de Small Nest een lagoon-tour. Onder gitaar-getokkel en lokale muziek laten we ons varen langs hagelwitte stranden en turqoise binnenzeeen. Dat het op zijn Hollands regent doet er niets aan af. Wil je een perfecte trouwdag op het strand? This is the place to be! Je kunt zo’n pakket overigens zo vanuit Nieuw Zeeland boeken.

Uitgerust (wij) en uitgeraasd (de kids) maken we ons op om ‘s avonds te vertrekken. Helaas zit ons anker muurvast achter een koraalknol. Na drie kwartier puzzelen en proberen krijgen we het anker gelukkig in zijn geheel weer omhoog. We varen 2 nachten op een woelige 25 knopen zee naar Palmerston, een atol zonder wegen, vliegveld of ferries…

http://fotos.tangaroa.info/#58

Reacties zijn gesloten.