1 juni
2010
geschreven door Tangaroa

De Tuamotu’s vormen een eilandengroep van Frans Polynesie die bestaat uit 77 atollen, verspreid over 1500 x 500 km. Een atol is een ring met koraaleilandjes (motu’s) rond een binnenzee (lagune). Klein is zo’n atol overigens niet: de lagune van Rangiroa is vergelijkbaar met het Ijsselmeer. Ooit waren de atollen hoge bergen, althans volgens Darwin. Navigeren in dit gebied was voor het GPS-tijdperk niet eenvoudig. Het heette dan ook de Dangerous Archipelago, omdat je de eilanden pas laat kunt zien omdat ze zo vlak zijn (afgezien van de palmbomen dan). Ook het binnenvaren van de lagune moet op het juiste moment gebeuren in verband met de harde stroom (5-10 knopen) die er door eb en vloed kan staan.

Niettemin staan de Tuamotu’s onder zeilers vooral bekend om hun uiterst vriendelijke bewoners, met name in de afgelegen gebieden. Voorheen leefden zij van vis en kernproeven (tot 1996), tegenwoordig draait bijna alles om zwarte parels. Overal hangen parelculturen dus je moet oppassen waar je vaart. Naast parels is er verder niet veel te krijgen, als je geluk hebt verse baquette en heel soms verse wortel en tomaat als het bevoorradingsschip net is geweest. Na de sereniteit, zachte stranden en bloementuinen van Tikehau en haar inderdaad vriendelijke bewoners smachten we dan ook naar weer wat stedelijk leven. Dat vinden we gelukkig op-en-top in Papeete, de hoofdstad van het eiland Tahiti. Maar hierover later meer.

Reacties zijn gesloten.