13 juni
2010
geschreven door Tangaroa

We liggen alweer meer dan een week in Papeete (hoofdstad van Tahiti) en vinden het heerlijk om even niet te varen en gewoon wat aan te rommelen. Nou ja, aanrommelen is er nog steeds niet bij want er was een behoorlijke lijst klussen maar we vorderen gestaag. We hebben de kuip geschuurd en in de lak gezet (ziet er weer des Hallbergs uit), de kapotte ankerlier doet het weer, filters zijn verwisseld, de oven is schoon en gemaakt, de buitenkussens zijn opnieuw gestikt en nog veel meer), we zijn best tevreden. We wisselen elkaar af tussen klussen en speeltuinen. Het is wel weer even wennen nu Fleur er niet meer is. De eerste 5 dagen lagen we in een marina en vlakbij twee fantastische speeltuinen en midden in de stad. Nu pas merken hoezeer we het stadse leven hebben gemist. Heerlijk al dat gekrioel om je heen. Jammer dat het hier niet gratis liggen is…..

Daarom liggen we nu alweer een dag of vijf bij een andere marina voor anker en vlak voor een strandje met Mc Donalds en dus wederom speeltuin. We zijn daar vaste klanten geworden en ik eet dus elke dag ijsjes of patat of een lekkere koffie terwijl de kindjes zich vermaken. Ik kan merken dat ik zwanger ben en bij moet eten. Vooral die sunday ijsjes met caramel smaken me zoooo goed, dus ik heb een voorgevoel dat het toch weer een meid wordt. Nog een weekje wachten en we weten het want dan hebben we de 20 weken echo alweer….

Frans Polynesie heeft ons hart wel een beetje gestolen. De mensen zijn hier net zoals in de Marquesas en de Tuamoto’s ontzettend aardig. Het klimaat is perfect en verder is het gewoon Frankrijk. Dus heerlijk eten en het goede leven en het ziet er hier nog goed uit ook. Een berglandschap met een mooi rif eromheen en wat leuke bounty eilandjes op zeilafstand. Het enige jammere is dat het hier echt schreeuwend duur is. Maar als je daar af en toe je ogen voor dichtknijpt is het echt een paradijsje. Best een leuk plekje voor je pensioen! Die Fransen hebben het wat dat betreft een stuk beter bekeken dan wij met Curacao en Bonaire.

Degene die het hier ook goed bekeken heeft is de Nederlandse consul. Mooi baantje heeft ie. Wij hadden hem gevraagd of hij wat kopieen van onze paspoorten notarieel wilde ondertekenen (het toeval wilde dat hij jurist is). We hebben deze nodig voor de visumaanvraag in Australie. Aangezien hij geen eigen kantoor heeft wilde hij op kosten van de Nederlandse staat natuurlijk wel even komen overvliegen vanuit Moorea (7 minuten) om ons te ontmoeten in de marina. Wat een service. Na afloop heeft hij ons nog uitgenodigd om bij hem thuis op bezoek te komen op Moorea. Die kans laten we natuurlijk niet lopen en we halen dus morgen het anker op om die kant eens op te varen.

Waarschijnlijk varen we samen met een Australisch stel, Simon en Jane en hun twee zoontjes (even oud als onze dames). We hebben ze hier in Papeete ontmoet. Hij net klaar als orthopeed, zij heeft een degree in publishing. Is het niet toevallig? Ze hebben net een fellowship in Cananda gedaan en zijn nu van daaruit onderweg naar Darwin Australie waar hij een baan heeft gekregen. Daar zullen we de komende tijd dus nog contact mee hebben want ze varen dezelfde route. Het is prima kletsen in de Mc Donalds terwijl de kinderen elkaar vermaken. Maar ook een Mc Donalds gaat op den duur vervelen dus tijd om weer verder te gaan. Wel blijven we voorlopig nog even rondom Tahiti hangen. We hebben volgende week een afspraak in het ziekenhuis, we wachten nog op een bestelling uit Amerika en willen nog meedoen aan een driedaagse zeilrally van Papeete naar Moorea eind volgende week. Ook willen we nog even van alle luxe geneugten genieten zoals internet om ons weer even in te lezen in alle Nederlandse ontwikkelingen…..

Reacties zijn gesloten.