Archief voor mei, 2010

25 mei
2010
geschreven door Tangaroa

We zijn aangekomen in Avatoru op Rangiroa. Vanmiddag maakten we een schitterende ‘drift snorkel’ langs het koraal van de ‘motu’ (koraaleilandje) in de ingang van de pas. Meedrijvend op de stroom zagen we honderden tropische vissen, barracuda’s en een stuk of tien haaien! Verder is er hier (traag) internet, dus klik hieronder op ‘meer’ voor de foto’s van de Pacific Crossing en hier voor die van de Marquises. (meer…)

23 mei
2010
geschreven door Tangaroa

Een uur na hoogwater bereiken we de atol Manihi. De ‘passe’ is goed bebakend met een rode en groene ton. Zonder noemenswaardige tegenstroom varen we het rif binnen. Eenmaal in de lagune is de bebakening minder duidelijk. De diepte neemt af tot 3.5m en de koraaleilanden komen ras dichterbij. Gelukkig loodst een van de lokale vissers ons via marifoonkanaal 16 binnen. Wanneer we de ondiepte over zijn wordt de route duidelijker en varen we langs het dorpje en vervolgens langs het koraalrif verder. Fleur en Caro zien vanaf de voorplecht een haai en een mantarog langszwemmen… De laatste 2 mijl worden we genavigeerd door een Amerikaanse mede-cruiser die hier al een week ligt. Hij had een ongelukje gehad met zijn ankerlier en mist daardoor het topje van een van zijn vingers. De lokale zusterpost heeft hem – gratis – behandeld en doet ook zijn dagelijkse verbandwissel. Uiteindelijk bereiken we de door koraalrif, zandstrand en palmbomen geflankeerde ankerplaats. Dit is mooi liggen zeg! Een uurtje later badderen we geheel zonder gene in onze private blue lagoon. Na 4 dagen zee leven de kids (en wij) daar weer helemaal van op, het is een genot om te zien… (meer…)

20 mei
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

De Tuamotu’s naderen. Na ons nachtelijk vertrek uit de Marquises kunnen we een goede nacht en dag zeilen. Daarna valt de wind helemaal weg, tegen de weersvoorspellingen in. De motor gaat aan, maar zo zuinig mogelijk want we hebben de tanks na de Pacific nog niet bij kunnen vullen. We slaan druk aan het rekenen. Tenminste 100 liter in de 2e tank en waarschijnlijk 100 in de hoofdtank. Hoeveel er precies in zit blijft een raadsel want uit veiligheidsoverwegingen zit er nog ruim diesel in de tank als de meter 0 aangeeft. Peilingen met een ouderwetse duimstok bieden uitkomst. Het valt mee. Met 1400 toeren kunnen we zeker uitkomen met 2 liter per uur, we lopen dan zo’n 3.5 tot 4 knopen. Met een kleine 300 mijl te gaan ben je dus wel even onderweg. Twee dagen en vele weerberichten later is er nog geen bal veranderd. We motoren nog steeds – op 4 uurtjes zeilen na vanmorgen. We draaien de watermaker en vullen zo mooi de tank, en de accu’s. De verse mango’s en pompelmoezen vinden gretig aftrek en er is tijd om te borrelen met tacochips en quacemole van zelf geplukte avocado’s. ‘s Avonds kleurt de horizon prachtig roze en oranje. De spiegelgladde zee kleurt schitterend mee. Morgenochtend bereiken we Manihi, een van de eerste atollen van de Tuamoto’s en de eerste met (mogelijk) diesel. We moeten een smalle pas door om tussen de riffen door de ‘lagoon’ te bereiken. Omdat het hard kan stromen in zo’n pas proberen we er met de kentering van het tij op hoogwater te zijn. We zijn benieuwd!

16 mei
2010
geschreven door Tangaroa

Zittend tussen de lolake vissers van Nuku Hiva sluit ik mentaal de indrukken van de afgelopen 8 dagen af. Vanavond hijsen we de zeilen weer voor een 3 daagse zeiltocht richting de Tuamotos, het volgende paradijs. Wat waren deze afgelopen dagen een mooie beloning voor de 22 daagse zeiltocht hierheen. Elke dag hebben we ons verwonderd over de prachtige landschappen, de enorme vriendelijkheid en tevredenheid van de mensen hier, het klimaat en het bevoorrechte gevoel om hier met je eigen bootje te liggen. Wat een paradijs op aarde! De Virgin Bay op Fatu Hiva, het eerste eiland na onze aankomst, staat beschreven als een van de mooiste ankerbaaien ter wereld. Het is een van de kleinere bewoonde eilanden en naast de yachties vind je er geen andere toeristen. Er zijn geen voorzieningen en aangezien er geen bank is, komen we de eerste vier dagen dmv ruilhandel door. De pakken zeer goedkope Closwijn uit Panama komen hier uitstekend van pas. Drank is hier niet te krijgen dus een zeer gewild product. We vullen er onze fruitvoorraad met name weer van bij. Het regent er werkelijk uit de bomen. (meer…)

8 mei
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

We zijn er! Om 8u lokale tijd varen we de ankerbaai van Hanavave op Fatu Hiva binnen. Majestueus steile rotswanden doemen aan op, begroeid met palmbomen. Intens groen overal. De wind giert langs de hellingen. Tussen twee ruige rotskliffen ligt de ankerbaai. Wat een plek om na 22 dagen aan te komen! Dat denken er meer, want er liggen nogal wat bootjes voor anker. Een stuk of 20. We vinden een plekje met ruimte, weliswaar op 30m diepte, en gooien ons anker uit. Helaas komen we bij het vast trekken in de lange ankerketting van de buurman terecht. Met veel moeite en lierend op de hand halen we zijn ketting van ons anker. We herankeren en liggen nu mooi vooraan in het veld op 9m diepte. Het uitzicht op de rotswanden is hier fenomenaal. De wind blaast hier nog steeds en onze windgenerator maakt lekker stroom voor onze koude biertjes. Die hebben we wel verdiend. Het borreluur wordt dus verplaatst naar koffietijd. De kids zijn hyperenthousiast en lopen in hun zwemvestjes over het dek. Na de middagslaap van Tamar maken we een wandelingetje door het dorpje. Suus rent met haar buggy door de straatjes. De sfeer is erg vriendelijk. En overal hangt fruit! We regelen een dinertje bij mensen thuis voor morgenavond, stokbrood met brie voor morgenochtend en verse pompelmoezen (mega-grapefruits) voor vanavond. Top.

7 mei
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

We komen in de buurt. We hebben een rotte nacht en dag achter de rug. Veel geslinger met de wind pal in de rug en de zeilen a la melkmeisje. We hebben nauwelijks kunnen slapen en dat is niet goed voor het geduld en de moraal. Op dit moment is het gelukkig iets beter, met de zeilen gewisseld en eindelijk weer wat meer wind. We hopen met de huidige snelheid van dik 6 knopen bij het eerste daglicht aan te komen bij Fatu Hiva. De ankerbaai van Hanavave schijnt schitterend te zijn. En de pompelmoezen (grapefruits) zijn er beregroot. Verder is niet zoveel. In elk geval geen moderne communicatiemiddelen. Dat komt pas weer in Hiva Oa. Eerst maar eens goed chillen dus. Nog 65 mijl.

6 mei
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

De zee. Hoezee, hoezee, hoezee.

Zee, zeeer, zeest.

Zat zijn we van de zee. Maar zat zijn op zee? Nee. Er is zat zee hier op zee.

Ik kijk in de plee en zie: de zee.

De zee. We zijn er nu wel klaar mee.

Nog 35 uur.

4 mei
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Geen wind meer. Nou ja, bijna dan. Met onze allergrootste voorzeilen op (gennaker SB, fok BB) doen we nog net 2, soms 3 knopen. Te weinig wind ook voor onze windvaan-stuurinrichting, want de Tangaroa zwalkt tussen de 200 tot 300 graden terwijl ze met een beetje wind altijd mooi op koers blijft. De motor gaat dus aan. We laden de accu’s weer bij en maken gelijk water, zo’n 280 liter. Een kleine rekensom leert dat we 25 liter water per dag gebruiken, voor drinken, koken, afwassen en een korte douche. De verse groenten zijn er inmiddels allemaal door op wat aardappels na. We hebben nog wel 4 sinaasappels. En genoeg vitaminepillen. Vandaag schaft de pot toastjes met cremekaas/olijventapenade tijdens het borreluurtje, tomatensoep met echte tomaten uit blik, en een spinazie/ham-quiche uit de oven. Niet slecht op zijn Gronings. De meisjes knutselen lekker met schaar, papier en lijm. Wij schuren ons tafeltje weer verder, wisselen een luier, wassen af, lezen een boek of een proefschrift. Het leven gaat zo zijn gangetje. Nog 435 mijl…

2 mei
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Nee, we zijn er nog steeds niet. Nog 658 mijl te gaan. De Elena ligt bijna 500 mijl voor en zal overmorgen weer vaste wal zien en voelen. Ze mikken net als wij op Fatu Hiva. Het schijnt er druk te zijn, net als in Hiva Oa. Het is misschien lastig voor te stellen maar het is hier namelijk hoogseizoen. Niet dat het nu druk is hier op de Pacific Highway. We zien vandaag de 2e boot sinds 17 dagen! Het is een Franse 43 foot zeilboot, de Etoile de la Lune. Zij zijn ‘nog maar’ 14 dagen onderweg maar hebben net als wij behoefte aan een gezellige babbel over de marifoon. Ze zijn al 6 jaar onderweg en zijn van plan een jaar op de Marquesas te blijven. Via Belgische medezeilers hadden we al van ze gehoord. Het is een klein wereldje in de zeilerij. Er zijn nog meer hoogtepunten vandaag. Suze en Tamar vermaken zich samen zonder ouderlijk toezicht al meer dan anderhalf uur. Het is niet alleen aandoenlijk om te zien, maar het is ook een kadootje om even de teugels te kunnen laten vieren. Het is niet eens nodig om een knutselproject te verzinnen vandaag! Verder is er weer heerlijk foccacia-brood gebakken door Fleur (we hebben nog tapenades!), is Caro begonnen ons kuiptafeltje te schuren en ben ik weer achter de pc gekropen voor onderzoekswerk. Aan het eind van de dag gooien we weer eens een hengeltje uit. Rond borreltijd zien we een groot beest bij onze squid en direct staat onze hengel bijna 90 graden gebogen. Knap horen we. Weg vis. Vlak daarna zien we een enorme vis metershoog het water uit springen. Wij houden het op een merlijn… Gelukkig vangen we een kwartiertje later toch nog iets: een schattig klein dorade-tje. Wie het kleine niet eert…