5 april
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Vandaag passeren we de evenaar. Al dagen van te voren is er door Tangaroa’s knutselkluskleiteam bedacht welke gadgets gefabriceerd kunnen worden met de – in ruime hoeveelheid- ingescheepte materialen. Men neme een vuilniszak verknipt tot krullenbol annex pruik, een wit laken met op maat geknipt gat als toga, een riem van crepepapier, een ketting van geschakelde groene kartonnen ringen, manchetten van inpakpapier, en een drietand annex visnet. Klaar ben je. Nou moet er nog een verhaal komen. Wikipedia erbij. Scheerschuim, rauwe eieren, kielhalen, stokslagen, schelden. Zo ging (gaat?) dat bij de marine. Krijg ik last mee bij de kinderbescherming (oma klikt alles door namelijk). Gelukkig ook een paragraafje over ‘baptism’. Zo gezegd zo gedaan. Nietsvermoedend worden Suusje en Tamar geroepen door een zware stem. Staat daar een grote vent met blauw gezicht en imaginair zeewier op het achterschip. Licht geschrokken luisteren ze het verhaal aan. Dat die meneer de vader is van de zeemeerminnen en dat ie komt kijken omdat deze boot nu op de helft van de wereld is. En of Suus en Tamar wel aardig zijn voor de dieren in de zee hier. Dat ie niet zo blij is dat Tamar al die dingetjes in het water gooit en of ze daar wel eens mee wil stoppen… Maar als de meisjes lief zijn voor de zeedieren en goed helpen op de boot, dan kunnen ze wel vriendjes worden met deze stoere meneer. Ja? Okee. Dan doen we een beetje zeewater op het voorhoofd, en dan zijn we vriendjes! En dan krijgen jullie ook nog een kadootje! Later op de middag vraag ik Suze wat ze van haar kadootje vind en van wie ze het heeft gekregen. Van jou toch papa…?

Reacties zijn gesloten.