Archief voor april, 2010

30 april
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Kalm zeetje, volle maan, windje 3. De Tangaroa kabbelt rustig met 4 tot 5 knopen richting haar eindbestemming. Nog 894 mijl. Iedereen is relaxed. Tijd is maar relatief. Dat geldt helemaal als je weer een jaartje ouder wordt, en zeker als dat precies vandaag is. Suze is de eerste om me te feliciteren. Er is wat te beleven vandaag natuurlijk. Gister heeft ze samen met Fleur brownies gebakken en die mogen vandaag gegeten worden. ‘Zullen we taart eten papa?’ vraagt ze, om 6u ‘s ochtends wel te verstaan. Na de verjaardagsliedjes, het ontbijt en de fruitbreak is het dan eindelijk zover. Wat een top-recept! Van alle Tangaroa-meisjes samen krijgt papa een prachtig ingepakt kadootje. Om naar te kijken als hij weer samen met Suze mag opblijven tijdens de avondwacht (20-24u). Papa was flauw van de 5e keer Kabouter Plop en had in een onbewaakt moment heimelijk toegegeven liever naar K3 te turen. ‘K3 de wereld rond’ werd het dus. Gelukkig gelardeerd met de meest verukkelijke culinaire nautische hoogstandjes. Vers gebakken pesto-foccacia brood, een tapenade van zongedroogde tomaatjes met gemalen cashewnootjes, een met zwarte olijven, ansjovis en amandel, en een artisjokkencreme met citroen en mosterd. Rood wijntje erbij. En bovenal: de kids even exit (tukje + tv). Koffie met brownie toe. En als klap op de vuurpijl een scherp gecomponeerd persoonlijk lied, toegezongen door 2 brunettes in bikini. Een korte siesta kon er ook nog af. We naderen Frans Polynesie, want dit is leven als een God in Frankrijk.

28 april
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Het is stralend weer. De cumulus is er nog maar de regen is voorbij. De wind overigens ook. Wat er staat is nog slechts een zuchtje. Ondanks vol tuig hobbelen en slingeren we ‘s nachts met slechts 3 knopen vooruit. Carolien maakt zuchtend de nodige nacalculaties. Eenentwintig dagen zal niet meer lukken. Dan maar genieten van de rust en de zonnige dag. Het knutselteam heeft verrekijkers van toiletrollen op de planning staan voor de kids. Pannekoeken voor de lunch, vanavond pasta en vers brood. De Elena ligt ruim 300 mijl voor en heeft zojuist de motor gestart vanwege gebrek aan wind. Onze strategie voor vandaag is: zoveel mogelijk zeil omhoog. Zowel de gennaker als de fok gaan de lucht in, maar helaas weigert het blok van de eerste. Dat was net in Panama nog vervangen door een gloednieuw exemplaar uit de watersportwinkel van Sneek (merk: HS). Juist om dit te voorkomen. Opnieuw dus heen-en-weer slingerend de mast in en een ander blok geplaatst. Spierpijn en een goede ba-co later glijden we nu vredig over het water met ruim 4 knopen. We zullen er niet in een zucht en een scheet zijn, maar comfortabel is dit zeker.

26 april
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

We zijn over de helft: nog 1500 mijl te gaan per vandaag. Tamar & Suus hebben gehoord over een feestje en staan dus om half zeven al naast onze kooien te popelen. Als de volwassenen een ietsiepietsie wakker zijn kan onze mijlpaal gevierd worden. Ditmaal met het maken van slingers, vers voortgekomen uit de handjes van onze kleintjes en ons knutselbrein Fleur. Vervolgens is er de 10u fruitbreak met verse appeltjes en peertjes. En dan komen de kadootjes! Nieuwe voorleesboeken voor beiden, kleurpotloden en stempeltjes. Voor de lunch is er tonijn-quiche met een glaasje witte wijn, heerlijk. Tamar doet een tukje en Suus danst mee met haar nieuwe kabouter-plop dvd. Wij lezen een boekje. ‘s Middags wordt er gedanst op K3 en geborreld met vers gebakken popcorn. Er zijn hamburgers (op een vers broodje!) en patatjes, en boterkoek voor toe. Voor wie denkt dat wij slechts onderuit gezakt consumeren: niets is minder waar. Ons leven bestaat uit 24-7 hobbelen, slingeren en tegenhouden van bakboord-stuurboord schuivende bordjes, boekjes en balorige bengeltjes. We zien dus uit naar de derde helft.

24 april
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Dag 9. Nog 1753 mijl te gaan van de 2999. Positie 6.14S 110.17W, snelheid 6-7 knopen. Bijzonderheden van vandaag: koffie met drop (!). In zeemansstermen betekent dat dat het goed gaat. Verder een heerlijke koolsalade met cashewnootjes verorberd tijdens de lunch, en vanavond pasta carbonara. De dames vermaken zich met popcorn (voor de jonsten) en een scrub- en douchesessie (voor de oudsten). De kapitein snoept natuurlijk van beide mee.

23 april
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

De achtste dag. We zijn de 2000 mijl grens gister gepasseerd en hebben er dus een derde opzitten. Over een dag of twee zitten we op de helft. Dan is het nog maar 1500 mijl, zeg maar Stockholm – Spanje. Waar hebben we het over? Verder hier status quo: het waait nog steeds windje 5, de zee is sinds vanmiddag ietsje rustiger, we lopen 7 knopen en we leven nog steeds. De Tangaroa wordt wel steeds muffer: de luiken kunnen niet open vanwege de golven en onze bejaarde groente- en fruitvoorraad helpt ook niet echt mee. We hebben vanmiddag dus meloen, wortels, kool en banaan moeten offeren aan Neptunus. Het is vast ergers goed voor. Het ruikt in ieder geval ineens een stuk frisser. Opgelucht waren we vanmiddag zelfs in staat tot een heuse cola-borrel met popcorn. We hebben de stijgende lijn te pakken zeg maar. Maar allemachtig wat een takke-end…

21 april
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

We zijn nu 6 dagen onderweg. De regen is nagenoeg verdwenen, de deining nog niet. Het waait nog steeds flink, windkracht 5 tot 6, maar de richting is gunstig dus we varen met twee riffen in het grootzeil en de hele fok en doen nog steeds 7 tot 8 knopen. We hebben gistermiddag de laatste tonijnmoten verorberd met ‘s avonds rijst met chilisaus. Het ging zowaar op. Voor de meiden waren er vanmorgen wentelteefjes. De Elena en de Small Nest liggen zo’n 100 mijl voor ons. Ze zijn beide 47 voet lang en hebben dus een hoger snelheidspotentieel. De laatste 24u hebben we 174 mijl geklokt. In die zin doen wij het qua snelheid heel goed. Niettemin moeten we nog wel een stukkie: 2197 mijl om precies te zijn, nog grofweg 14 dagen. Het meest opzienbarende van vandaag was de ‘squid in de pot’: we vangen zelfs zonder te hengelen een inktvis! Die was geland in onze puts (emmer), waarschijnlijk via een overslaande golf. Gezien de onduidelijkheid over de verpakkingsdatum vandaag maar geen calamaris voor ons…

19 april
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Al twee dagen niets anders dan regen, veel wind en flinke golven. Leuk dat tropisch zeilen. Het is dus een beetje honkebonken en de tijd doorkomen hier aan boord. Het eten smaakt niet echt, het slapen lukt niet echt. De kids hebben gelukkig nergens last van en spelen met klei en lego. We varen met de fok en het grootzeil over stuurboord, koers 245 graden, snelheid 7-8 knopen dus het schiet lekker op. Positie 3.18.7Z 96.20.8W. Elke dag om 13u babbelen we even met de Elena (www.elenaopreis.nl) over de korte golf radio. Zij hebben momenteel dezelfde weersomstandigheden en liggen zo’n 80 mijl voor ons. Met vissen zijn we even gestopt. Op dag 1 hengelden we een mooie yellow fin tuna binnen, 9 moten groot. Sindsdien zijn onze beide lures (aas) afgebeten, maar met dit weer hebben we toch geen zin in vis. Hopelijk wordt het over een dag of 2 beter.

13 april
2010
geschreven door Tangaroa

We zijn weer thuis aan boord van de Tangaroa, schommelend en al terug in de harde werkelijkheid van het zeilersbestaan. Morgen vertrekken we voor onze langste tocht ooit. Het is bijna 3000 mijl naar de volgende bestemming: de Marquesas in Frans Polynesie. Met een gemiddelde van 5,5 knoop kun je ongeveer uitrekenen hoelang we erover zullen doen… De voorbereidingen zijn weer in volle gang. De laatste was, het inslaan van zoveel mogelijk verse groente en fruit, de grote schoonmaak, het ophalen van weersinformatie, het updaten van de site, diesel inslaan, de mast in ter controle van het want, het schoonschrobben van het onderwaterschip (scheelt hopelijk toch zo’n halve knoop per uur, tel uit je winst). Gelukkig hebben we de meeste dingen al geregeld voor onze vakantie… (meer…)

5 april
2010
geschreven door Tangaroa

We zijn er! We zijn veilig aangekomen op het eiland San Christobal, Galapagos, Ecuador. Het welkomscommittee bestaat uit tientallen zeeleeuwen. Je ziet ze hier werkelijk overal: naast de boot, op de boot, in de boot, op het strand en op de stoep. Het is hier layed back, basic maar lekker toeristisch. De inklaar-paperassen zijn bijna rond, net als de diesel en de gevulde gasfles. Vrijdag gaan we op een vierdaagse toer samen met onze Belgische vrienden van A Small Nest. Hierbij alvast de foto´s van onze overtocht van Panama naar hier.   (meer…)

5 april
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Vandaag passeren we de evenaar. Al dagen van te voren is er door Tangaroa’s knutselkluskleiteam bedacht welke gadgets gefabriceerd kunnen worden met de – in ruime hoeveelheid- ingescheepte materialen. Men neme een vuilniszak verknipt tot krullenbol annex pruik, een wit laken met op maat geknipt gat als toga, een riem van crepepapier, een ketting van geschakelde groene kartonnen ringen, manchetten van inpakpapier, en een drietand annex visnet. Klaar ben je. Nou moet er nog een verhaal komen. Wikipedia erbij. Scheerschuim, rauwe eieren, kielhalen, stokslagen, schelden. Zo ging (gaat?) dat bij de marine. Krijg ik last mee bij de kinderbescherming (oma klikt alles door namelijk). Gelukkig ook een paragraafje over ‘baptism’. Zo gezegd zo gedaan. Nietsvermoedend worden Suusje en Tamar geroepen door een zware stem. Staat daar een grote vent met blauw gezicht en imaginair zeewier op het achterschip. Licht geschrokken luisteren ze het verhaal aan. Dat die meneer de vader is van de zeemeerminnen en dat ie komt kijken omdat deze boot nu op de helft van de wereld is. En of Suus en Tamar wel aardig zijn voor de dieren in de zee hier. Dat ie niet zo blij is dat Tamar al die dingetjes in het water gooit en of ze daar wel eens mee wil stoppen… Maar als de meisjes lief zijn voor de zeedieren en goed helpen op de boot, dan kunnen ze wel vriendjes worden met deze stoere meneer. Ja? Okee. Dan doen we een beetje zeewater op het voorhoofd, en dan zijn we vriendjes! En dan krijgen jullie ook nog een kadootje! Later op de middag vraag ik Suze wat ze van haar kadootje vind en van wie ze het heeft gekregen. Van jou toch papa…?

Previous