7 maart
2010
geschreven door Tangaroa

Als de tegenstelling tussen de Caribbean en de Pacific net zo groot is als die van het voor anker liggen voor een tropisch eilandje en de ‘romantische’ havenstad Colon dan kunnen we onze borst nog nat maken… .

Als vers aangemonsterd bemanningslid is het altijd goed om de Tangaroa aan de horizon te zien verschijnen. Nog beter is het om dit liggend in een hangmat te doen met een banana-juice in de ene hand en in de andere een goed boek. Bijzonder om elkaar te ontmoeten op drie verschillende plekken op de wereld binnen een jaar tijd: Lanzarote, Groningen tussendoor en nu Panama! De doorgegeven ETA (aankomsttijd) wordt exact gehaald en dat betekent dat er nog tijd genoeg is voor een verfrissende snorkelpartij en natuurlijk de borrel met de voetjes in het warme Caribische water!

De dag begint goed. Met de dinghy door de mangroven, helaas geen krokodillen voor Suze maar wel mooie vogels om vervolgens de door Carolien eerder gespotte white tip sharks te zoeken bij het rif…helaas (of gelukkig…) ook geen haaien. Nog wel dofijnen trouwens, ook niet slecht! Wel een hele mooie zeiltocht langs de Panamese kust op weg naar de ingang van het Panama kanaal.

Na deze zes uur durende tocht, volgens de wereldzeilers een uitermate ontspannend en rustig tripje, eerst even voor anker in het havengebied om daarna met de dinghy op weg te gaan naar het restaurant in de haven.  Met goede moed en met het laatste restje benzine onderweg langs enorme vrachtschepen naar de plek waar volgens kapitein Wierd en z’n kaart het restaurant zich zou bevinden. Eerst nog even een Amerikaans oorlogsfregat ontwijken, bochtje om en daar is het… of toch niet? ‘Het zou hier moeten zijn’ Toch nog even vragen aan 2 havenarbeiders op de kade zo’n 8 meter boven ons en inderdaad het is daar wel maar het bestaat niet meer. Begrijpen we ook weer waarom er hier maar 5 andere zeilboten voor anker liggen… Met inmiddels zeer hongerige kinderbuikjes met bijbehorend gedrag terug naar de boot, onderweg nog wel even bij de zeilburen de naam van ‘regelaar’ Mr Ellington gekregen. Die schijnen we nodig te hebben als we een beetje snel het kanaal door willen.

Het is nog niet zo eenvoudig. We hebben nodig 1 kapitein, 4 linesmen, 4 touwen van 40 meter, een stapel autobanden, een pilot (gids), geduld en vertrouwen. Deze laatste 2 zijn helaas niet te koop of te huur… Volgens de laatste planning mogen we aanstaande maandag door het kanaal. Of Mr Ellington z’n regelkunsten nog kan inzetten om dit te versnellen moet nog blijken. En of er sprake is van een wereld van verschil ook.

Harmen-Ido

Reacties zijn gesloten.