1 februari
2010
geschreven door Tangaroa

On my ownAlleenstaande moeders en vaders, petje af! Ik heb het de afgelopen 10 dagen even mogen uitproberen en het is niet niks kan ik je vertellen. Naast de zorg van de kinderen ook ineens hoofdverantwoordelijk voor het schip en daarnaast nog een To Do lijst als afscheidskado van Wierd, voor als ik me mocht vervelen….

De Tangaroa ligt afgemeerd bij Powerboats in de Chagaramas Bay in Trinidad. Tijdens de afwezigheid van Wierd, die voor een congres naar Nederland moet, lijkt dit een goede plek om de komende tien dagen door te komen. Ik heb er alle vertrouwen in. Onze vrienden van de Pjotter, Mjölner en Victory inclusief speelmaatjes voor Suze en Tamar liggen hier ook. Daarnaast heb ik van mijn ouders een nieuwe DVD speler/annex babysitter voor mijn verjaardag gekregen die me kan ondersteunen. Er is een supermarkt op nog geen minuut lopen en het cafe Sails met de heerlijkste coctails op babyfoonafstand. En meerdere zwembaden op dinghy afstand.

Echt mooi is het hier echter niet. We liggen in het paradijs voor botenliefhebbers, oftewel op een werf met zeilmakers, houtbewerkers, electronicazaken, watersportzaken en alles wat je maar nodig hebt voor je schip. En onze goedkope ligplaats ligt recht naast de takellift (waar boten in en uit het water worden getakeld) en het benzinestation. Hierdoor zitten we een groot gedeelte van de dag in de herrie en ligt het water rondom de Tangaroa vol dieselolie. Bovendien liggen we behoorlijk “hobbelig” door de deining die vanuit zee of door langskomende boten wordt veroorzaakt waardoor je je af en toe gewoon op zee waant. Op een avond breken zelfs tegelijk twee springlijnen door het enorme geweld van de golven. Maar dit mag de pret niet drukken.

Iedereen die hier ligt heeft een To Do lijst. Zo ook onze vrienden. Daarom proberen we zoveel mogelijk overdag te “werken” en af te strepen zodat we vanaf een uur of vier in het zwembad kunnen liggen en de ouders aan de rand van het zwembad een biertje kunnen drinken. Overdag probeer ik, met de twee dames in mijn kielzog, zo goed als het gaat ook aan mijn To Do lijst te werken. Ik breng de zeilen naar de zeilmaker voor een aantal kleine reparaties, regel een extra zonnetent voor op het achterdek incl raincatcher, vraag de timmerman een aantal dingen te fixen, laat de gastank vullen, maak de bimini, koelkast, buitenkussens en -stoeltjes en badkamer schoon en ga op zoek naar een nieuwe gastank omdat ik de oude, inmiddels verroeste, in de afvalemmer heb achtergelaten. Als beloning voor het harde werk mogen we ‘s avonds, als de kindjes in bed liggen, nog even af borrelen. Heel gezellig ‘s avonds, o zo vervelend ‘s ochtends.

Veel van Trinidad heb ik dus niet gezien. Een paar keer op en neer naar de hoofdstad Port of Spain om de babysitter die het niet “doet” op Europese DVD’s terug te brengen. Een dag naar twee van de highlights van Trinidad, het regenwoud en het moerasgebied, wat overigens prachtig was. En, omdat het hier bijna carnaval is, een avond naar een oefensessie van de zgn. steelpan bands (filmpje met dank aan de Victory). Supergaaf. Wat een geluid komt daaruit! Jammer dat we hier niet kunnen blijven totdat het echte carnaval losbarst over twee weken. Maar we moeten verder om over een maand in Panama te zijn. Daar wacht Fleur op ons die samen met ons naar Tahiti zal zeilen en Harmen Ido die een stukje Panama meepikt.

Ik heb de 10 dagen overleefd. De meisjes gelukkig ook. Met hier en daar een speen/mondharmonica/koffiekopje in het water, een bijna tussen-wal-en-schip actie van Tamar en mij en veel extra handen (Louise, Rhiannon, Seb, Jeroen, Jan Bart en Moniek, bedankt!) Wierd is inmiddels weer terug aan boord. We zijn weer compleet! Wat een genot en wat gaan die resterende klussen ineens snel! We proberen nu alvast zo veel mogelijk voor te bereiden voor de Pacific waar de voorzieningen verre van optimaal zijn. Het voelt ook alsof we ons weer aan het voorbereiden zijn op een volgende fase van onze reis. Over twee dagen zullen we namelijk ook afscheid moeten nemen van de Mjölner en de Pjotter waar we bijna 3 maanden mee opgetrokken hebben. Echt heel jammer. Onze pogingen om ze ook richting Pacific te dirigeren zijn jammerlijk mislukt. Zij varen vanaf nu Noordwaarts. We zijn dus weer ‘on our own’. Maar we hebben ook wel weer zin in nieuwe avonturen. Over avonturen gesproken, onze volgende bestemming is Venezuela, Los Testigos, het land van de piraten….. We hebben de nepdollars al klaarliggen!

http://fotos.tangaroa.info/#38

Reacties zijn gesloten.