25 februari
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

Een beetje dronken zit ik dit stukje te tikken en ik heb er weer één: een mvg-tje. De lounge muziek staat aan en Wierd staat in zijn jodokus kwak de koffie met cognac klaar te maken. Het kan slechter… Mvg-tjes, ik heb er al veel gehad vandaag. We zitten werkelijk waar op weer een prachtige plek, de Coca Bandero Cays op de San Blas eilanden. We zijn hier vanochtend om een uur of elf aangekomen. Het zijn allemaal kleine onbewoonde eilandjes, een paar palmbomen met strand daaromheen. Je loopt er in 10 minuten omheen, in lauwwarm kraakhelder water welteverstaan. Je waant je op je eigen eiland want verder is er niemand. We liggen er voor anker op nog geen 20 meter van het strand. Suze is vanmiddag zelfs zelf vanaf de boot naar het strand gezwommen. Al kijkend naar dat kleine ding met haar zwembandjes trots met haar nieuwe duikbril op, alweer een mvg-tje. `s Middags zwem ik van het ene eiland naar het andere langs een rif met een grote pijlstaartrog, een barracuda, een meter grote triggerfish, prachtig koraal en gekleurde vissen. En je raadt het al, alweer een mvg. Het houdt niet op vandaag. In de namiddag een (nog steeds drijvende!) dinghy safari met zijn allen op ondekkingstocht naar meer onbewoonde eilandjes. Suze en Tamar schommelen aan de kokosnotenbladeren, wippen op omgevallen bomen en wanen zich in een natuurlijke speeltuin. Mvg-end aanschouwen we dit tafereeltje, zittend op het strand met ondergaande zon. Toen nog het avonddiner. De dames werden vandaag vroeg gevoerd en liggen na een uitputtende stranddag al te kooi. We eten buiten in de kuip biefstuk met blauwe kaas, een pak rode wijn erbij (de wijn was duur in Colombia..) met als decor wederom ons eigen prachtige strandje verlicht door de volle maan. Wanneer maak je dit nu mee? Niet raar dus al die Momenten Van Geluk …..

Reacties zijn gesloten.