8 februari
2010
geschreven door Tangaroa

De jongedames waren redelijk te spreken over de Captain vandaag. Ze kwamen gister ruim voor borreltijd aan bij het rif-eilandje Francisquis, Los Roques, Venezuela. Het was iets later dan wat ze geboekt hadden. De captain had een goede smoes voor het uurtje vertraging. Door een klapgijp bij het wegvaren in het pikkedonker was de beugel voor de grootschoot aan de giek weggeslagen. Maar met vereende krachten kon gelukkig een substituut geknutseld worden. Eenmaal geankerd hadden de prinsesjes – het parelwitte strand aanschouwende – best vrede met dit kleine oponthoud. Hun Personal Assistent hielp hen in rap tempo omkleden, het ‘kleine bootje’ werd klaargemaakt en de dames werden gedropt voor een uurtje zandkastelen met de kleine billen in het warme zout. Toen de verveling even toesloeg bij de hoogheidjes stonden de pakjes appelsap met zoute snackjes natuurlijk direct ter beschikking, elke glimp van onvrede direct wegpoetsend van de gebruinde snuitjes. Op verzoek bracht het kleine bootje hen weer terug voor een warme douche aan boord van het cruiseship. De chef had inmiddels het diner reeds bereid (stampot zuurkool met kip, tsja we eten wat de uiterste houdbaarheidsdatum ons ingeeft). Na het dessert van thee met chocola volgde een bekertje warme melk en een voorleesbeurt. Bij hoge uitzondering mocht er nog even samen met de Captain naar de fonkelende sterrenhemel gekeken worden voordat er geslapen werd.

Vandaag verging het de (b)engeltjes niet veel slechter. Uitslapen tot half negen. Even knuffelen met papa en mama. Ontbijtje semi-op-bed. Met het activiteitenteam een engeltje in elkaar knutselen van een leeg (gin)tonic flesje. Van de catering een appeltje, sapje en een snoepje. Inschepen in de taxi naar het hagelwitte strand. Zwemmen. Zandkasteel. Kreeften, schildpadden, inktvisjes en pelikanen kijken. Heremietkrabbetjes zoeken. Verstoppertje spelen met een pijlstaartrog. Lunch in de balzaal met vers gebakken brood, met hagelslag nog wel!

Tijdens het middagdutje zorgt de cruiseship-bemanning voor een soepel zeiltochtje richting – u raadt het al – het volgende poedersuikerstrand: Noronsquis, overigens gevolgd door Sarqui. Er moet nog even veilig genavigeerd worden tussen de zandbanken door, ditmaal iets lastiger doordat de digitale kaart beweert dat de Captain over land vaart. De Manager spoedt zich echter in hoogst eigen persoon naar de boeg om met ‘eyeball navigation’ de Tangaroa veilig tussen de riffen door naar de ankerplaats te loodsen. Het strand en de vista’s kunnen gelukkig de goedkeuring van de koninginnetjes verdragen. Het is weer ‘just another day at the office’…

Reacties zijn gesloten.