Archief voor januari, 2010

27 januari
2010
geschreven door Tangaroa

NOVBen even over. Kort genieten van de Hollandse kou. Zeven maanden zeilreis in 12 vlieguren teniet gedaan. Raar idee. Reden: Jaarcongres van de Nederlandse Orthopaedische Vereniging. Ditmaal over heupchirurgie. Honderdveertig abstracts ingestuurd. Vijfendertig geaccepteerd voor presentatie. Drie genomineerd voor een prijs. Een daarvan van mij. Heb uiteindelijk twee voordrachten mogen geven. Goed ontvangen. Alle collega’s weer gesproken. ‘Hoe is dat nou, zo’n reis?’ Korte tour langs familie, vrienden en huis-huurders. Drop, diksap en led-lampjes ingeslagen. Nu weer terug bij mijn meisjes. Knuffelen, en weer aan het werk (gezet). Achterstand in bootklusjes wegwerken. Blijkbaar toch echt mannenwerk… Straks weer op pad. Eerst  naar de idyllische eilandjes voor de kust van Venezuela. In het holst van de nacht maar weer heen. Het heet er godzijdank geen Pirate Bay…

15 januari
2010
geschreven door Tangaroa

Pirate Bay, TobagoHet had niet veel gescheeld of we waren nooit in Trinidad aangekomen. Eind december werd er zo’n 40 mijl voor de kust van Trinidad nog een zeilschip ‘at gunpoint’ overvallen door Venezuelaanse piraten. Boot volledig leeg gestript, communicatieapparatuur onklaar gemaakt, bemanning gelukkig ongedeerd. Dat laatste is ook wel eens anders geweest. Het nieuws bereikt menig medevertrekker – overigens geankerd in – echt waar – Pirate Bay – vlak voor de geplande oversteek naar Trinidad en zorgt voor de nodige onrust. Een deel wijkt uit naar Grenada. Wij varen samen met de Pjotter zonder navigatieverlichting en onder radiostilte in een pikzwarte nacht naar Trinidad. Bij het ochtendgloren draaien we ongedeerd de fjord-achtige doorgang in naar de beveiligde marina’s van Chaguaramas. Wat ging er allemaal aan vooraf? (meer…)

7 januari
2010
geschreven door Tangaroa SSB radio

We zeilen de cornflakes van de lepel hier tussen Suriname en Tobago. Het waait stevig, zo’n 20-25 knopen, maar met 2 riffen in het grootzeil en een halve fok liggen we lekker en doen we nog steeds 7-7,5 knoop over het water en ruim 8 soms 9 knopen over de grond. Ons 24h record staat nu op 202 mijl. We hebben 2 squalls goed doorstaan door ruime wind met ze mee te lopen. Wel een bak water over ons heen gehad. De zee is knobbelig en van het romantische tochtje met zijn tweeen is dus niet veel gekomen. We hebben beiden de visjes weer gevoerd en zijn blij dat Suus en Tamar met opa en oma mee zijn gevlogen naar Trinidad. We verwachten vanacht of morgenochtend aan te komen in Pirate Bay, Tobago. Nog 149 mijl te gaan.

6 januari
2010
geschreven door Tangaroa

Marianne-river laguneCarolien en Wierd steken over van Paramaribo naar Tobago. Opa en Oma mogen een paar dagen landrotten op Trinidad met Suze en Tamar. Met  de vliegmachien naar Port of Spain. Je bent er voor je het weet, maar op het vliegveld ben je met de procedures nog wel een paar uurtjes bezig.  We zijn landrot voor een paar dagen. Voor de zee moet je respect hebben, maar op land is ook niet alles zonder gevaar. Onze taxichauffeur uit India, een cultuur waar het noodlot nog een  kans krijgt, brengt ons met een duizelingwekkende vaart langs steeds slechtere wegen en diepere afgronden naar Blanchisseuse. Het is wat verder dan hij dacht. Ergens in het noorden van Trinidad, daar waar de wereld eindigt, loopt het zoete water van de Mariannerivier over het strand de oceaan in. Een prachtig groen omzoomde zoet water laguna strekt zich uit naar het zuiden de bergen in. Aan de noordzijde rolt de schuimende deining het strand op. Een kreekje door het kiezelzand vormt de verbinding tussen zoet en zout. Zon, palmen, ruimte en rust. De gedroomde zonvakantie met kleine kinderen. Het avontuur van de zoute golfslag om de dag mee te beginnen. De ondiepe zandoever van de rivier met een voortdurende aanvoer van kristalhelder fris water als een veilig oord om te spelen. (meer…)

3 januari
2010
geschreven door Tangaroa

Suikerfabriek Marienburg ?De 4-wheeldrives waren op. Wij karren met Wierd en Carolien en de kleinkinderen in een sedan langs bauxiettrails door Suriname. Zij hebben vaker gereisd in primitieve landen. We doen nu de tripjes die in Paramaribo voor honderden euro’s georganiseerd worden aangeboden. Wij doen het op de bonnefooi. Men vindt het wat apart dat we niet geboekt hebben in Paramaribo, maar er is altijd wel plek. Het comfort is wat wisselend, gister was er electriciteit tot 23:00 en geen drinkbaar water, maar wel een ‘on top of the world’ uitzicht. We bekijken de Brokopondo-stuwdam in Afobaka en eten er kip met zuurkool in de reggae-shack aan het meer. De Brownsberg blijkt net niet begaanbaar voor onze bolide (na elke bocht weer een nog iets diepere kuil). Dat het goud weer duur is, is goed te merken in Suriname. Er zijn veel illegale Braziliaanse gouddelvers die poeltjes water met kwik achterlaten waardoor malaria-muskieten weer een kans krijgen en vervuiling ontstaat. Het wat eigenaardige sfeertje in het nabije dorpje nodigde niet uit tot een langer dan strikt noodzakelijk verblijf. Na wat snelle aankopen bij de zwaar betraliede en gebarricadeerde Chinees kiezen wij het hazenpad terug naar de beschaving. Wij hebben onze dosis multicultureel wel weer even gehad. (meer…)