20 december
2009
geschreven door Tangaroa SSB radio

Het is zaterdagavond en we gaan beginnen aan de laatste 300 mijl naar de aanloopton van Paramaribo. Achter ons ligt 1500 mijl atlantische oceaan en dat is te merken. De meeste schuivers over de kajuitvloer met deze achteropkomende golven (nu meer dan 3 meter) hebben we wel eens gemaakt. We zijn daar wel min of meer op voorbereid. Maar nu speelt de oceaan een spelletje pinball. Alleen de puntenteller ontbreekt er aan. Kinderen en kommaliwant: het stuitert door de kajuit dat het een lieve lust is. Hangen aan de handreling boven in de kajuit is vandaag favoriet bij Suze en Tamar. Als ik mijn kleinkinderen bondig zou moeten beschrijven voor een onbekende zou ik het woord “halfcardanisch” kiezen. Kortom: we drijven als een klein badeendje in een gigantisch golfslagbad maar het gaat wel hard. Het melkmeisje staat er weer, we lopen een dikke 6 knopen en tikken bij vlagen meer dan 8 knopen aan. Comfortabel is het allemaal niet en we raken ook figuurlijk wat aan lagerwal. Een sterrenmaaltijd zit er niet in vandaag. Capucijners met veel ui en spekjes. De meeste verse groente en fruit is nu wel op. Er staat ui te trekken in het sap van de laatste citroenen die er ook al niet meer appetijtelijk uitzagen. Lekker voor straks als een fris accentje bij het captainsdinner van vanavond. Ik heb nog kilo’s heerlijke vis, maar dat hoeven ze vandaag even niet. Maar goed ook, ik schat in dat het diner van vandaag de aanloopton naar het maagdarmkanaal zal missen en onverrichterzake zal moeten terugkeren. Daarom doe ik ook even extra mijn best om het lekker te maken. Je kunt er dan immers 2 keer van genieten.

Reacties zijn gesloten.