15 december
2009
geschreven door Tangaroa SSB radio

We hebben meerdere koosnaampjes voor onze kids. Natuurlijk een beetje afhankelijk van het getoonde gedrag en onze stemming. Muisjes, snoepies, smurfjes, boefjes, en – aan het eind van de lijn – slopers. Het zal de leeftijd zijn en de natuurlijke wil om te ontdekken, zeggen we dan maar weer tegen onszelf als huis-tuin-en-keuken-pedagogen. Op een trip als deze wordt je schip van voor naar achter gesloopt. Voorin – in de hut met de twee slaaptentjes van de meisjes – liggen de dozen met kinderkleding en het zwembadspeelgoed. De inhoud ligt nu door de hele hut en wist u dat je op die tentjes ook heel goed kunt staan? Ik kan als ouder echt genieten van dit out-of-the-box denken van onze dames. Schoon schip maken krijgt in onze gezinssamenstelling dan ook een andere betekenis: ‘s avonds gaat al het speelgoed met een grote schep naar de stuurboord-kajuitbank en dan is het weer opgeruimd staat netjes. Maar ik moet eerlijk toegeven: Suus en Tamar gedragen zich op deze trip werkelijk voorbeeldig en ik ga dus aan mijn ega voorstellen om ‘engeltjes’ toe te voegen aan het koosnaam-arsenaal. De dvd-speler is nog steeds intact en is zelfs nog nooit zo weinig gebruikt! In de ranking is overigens de home-made movie ‘het huis van roos, robin, floor en pieter’ gestegen naar de eerste plaats, daarmee K3 van de troon stotend. Hoog genoteerd staan ook het nieuwe memory-spel van oma, de clown-schmink-actie, het schoonschrobben van de kuip, en natuurlijk de schattenjacht door Piet Piraat en Kapitein Blauwbaard. Vandaag ook weer met succes herhaald. De cd van Kinderen voor Kinderen was de grootste hit. De kuip werd omgetoverd tot discotheek en het was swingen en springen geblazen met de beide meiskes, heerlijk.

Nee de echte slopers van vandaag waren de elementen die hier ongestoord hun gang kunnen gaan. Je schip slijt op zo’n trip echt onder je ogen weg. Was eergister door het schavielen in de fokkeboom de gennakerschoot doorgescheurd en midden in nacht vervangen, vandaag was het de beurt aan het valblok hoog in de mast. Deze hing los in de mast omdat de harp in tweeen was gebroken. De 100m2 zeildoek dus naar beneden en de schipper via de maststeps de mast in op een ‘rustige’ zee. Dit wil zoveel zeggen als: je af en toe even vasthouden op dekniveau. Ik moet zeggen, hoog in de mast is die amplitude toch iets groter en verandert dat ‘even’ vasthouden in krampachtig vastklampen om niet uit deze kermisattractie geslingerd te worden. Om een lang verhaal kort te maken: de gennaker hangt weer keurig aan zijn valblok over bakboord en we liggen weer als een huis op de golven. Schipper spierpijn, vrouw van de schipper trots. Nog 816 mijl te gaan.

Reacties zijn gesloten.