6 december
2009
geschreven door Tangaroa

RumstokerijEen grandioos dolce far niente,  een superzalig niets doen zo stel je je dat voor. Even een jaartje of wat er  tussen uit om de batterij op te laden.  Om tegelijkertijd opa’s en oma’s ooms tantes,  vrienden en bekenden een goede reden te geven om de grenzen wat op te rekken verder dan Schiermonnikoog  of Middelburg. Maar dat is de schone schijn van het ruime sop. Wereldzeilen is hard werken. Het is zweten en afzien voor de schippers. Niets zalig niets doen voor de opstappers. Onze onverzettelijke wil de golven te tarten bracht ons tot Mindelo. We liggen hier een week. Maar ook hier brengen wij slechts 1 dag in ledigheid door.We gaan met de Dutch community (4 nederlandse  jachten) naar het Kaapverdische eiland aan de overkant. Nee, niet met de boten, maar met zijn allen op de veerboot nota bene. Erger kun je nauwelijks van je wereldzeilersgeloof afvallen. In de achterbak van een pickup truck razen we het hele eiland over. Prachtig berglandschap. Een krater, die als zo veel hier in Kaap Verdie niet meer werkt. En een drankstokerij. De suikerrietpers, voortbewogen door een paar ossen. Een houtvuur, en meer couleur locale in de vorm van geit, ganzen en dergelijke. Uiteraard ging de belangstelling vooral uit naar de drank. Het was een leuke dag en een mooie gelegenheid voor de opstappers om de gezichten achter  marifoonkanaal 77 te leren kennen.

Reacties zijn gesloten.