9 december
2009
geschreven door Tangaroa SSB radio

Krijgen we elkaar, of krijgen we elkaar niet. Soms is het ploeteren met de dames Wind en Golven. Steken koppige golven op, staat de windrichting, de maaltijd, de deining je tegen. Maar we zijn nu aangeland bij het mooiste stukje uit het hele boek. Vanmiddag om 3 uur noteerden we 130 mijl van de 1873 die we varen van Mindelo naar Paramaribo. Topsnelheid was eventjes 8.2 knopen met de gennaker bij. We snijden er door met een ruime en stevige bries van een beaufort of vier tot vijf. De golven zijn lang en de golfhoogte is niet meer dan een meter. Het schip maakt een rustige beweging. Het voelt als een vrijage. Het kan wat worden met met ons en de beide immer onvoorspelbare elementen. Alhoewel: Ome Jimmy, overigens eeuwig trouw aan Tineke, rommelt in zijn vrije tijd al jaren met de twee dames aan. Hij voorziet ons van een tot nu toe exacte voorspelling van weer, wind en golfhoogte. Zoals het nu gaat, gaat het vast niet altijd. Dit is zo fantastisch dat je honderden schepen op de route zou verwachten. Vrijwel geen zeeziekte. De Pjotter, de Mjolner en de Victory zijn nog niet heel ver op ons uitgelopen. Vandaag drie gele Snappers gevangen. Eentje vlak voor de lunch, eentje voor het avondeten en de lunch van morgen ligt in de koelbox. De crew heeft een eetlust waar eer aan valt te behalen. Vandaag pasta met een groenterattatouille op zijn Italiaans, in Portugese wijn gekookt. Verse sla met tomaat en komkommer. Gebakken Snapper met wat verse bosui er op. Dit is het zeemansleven uit de glamourbladen.

Reacties zijn gesloten.