5 november
2009
geschreven door Tangaroa SSB radio

De vijfde dag. Vanmorgen wakker geworden met een vers ovenbroodje en een glaasje jus. De zee is kalm, er staat een licht NE briesje, het zonnetje schijnt, het is een graadje of 25. In boxershort, zwemvest en life-line zetten we de gennaker op en zo kabbelen we kalm met een knoop of 4 over de Atlantic. De meisjes spelen gezellig in de ‘box’ in de kajuit, totdat de territoriumdrang en het temperament van Suze weer eens ten koste gaan van kleine Tamar en er weer pedagogisch ingegrepen moet worden… Ook die dingen hebben net als thuis hun ritme. Een wentelteefjes-lunch maakt alles weer goed. Er is tijd om de naar melk stinkende vloerbedekking stevig te schrobben met groene zeep en water (leve de watermaker!). Veel mag het niet baten… Suus en Tamar vinden de emmer wel prachtig om in te badderen. Na een marifoon-babbel met de Pjotter borrelen we ‘s middags met vers gemaakte popcorn. Als we starten met ons avondmaal roept Caro ineens ‘beet!’ De vanmiddag voor het eerst uitgeworpen hengel staat krom. Ik haal onze (eerste!) prooi binnen: het blijkt een kleine tonijn, een bonito te zijn. Wat een prachtbeest. Bijna 2 kg. ‘Mag ik hem aaien?’ Tuurlijk Suus. ‘Nog een keer?’ Tuurlijk Suus. Om een lang verhaal kort te maken: deze stevige rode jongen ligt inmiddels gefileerd in onze koelkast te wachten om lekker verorberd te worden. Het was een mooie, ‘muy bonito’ dag. Nog 187 mijl naar Banjul.

Reacties zijn gesloten.