29 oktober
2009
geschreven door Tangaroa

Prikje‘Doe nie zeer hoor, Tamar’ zegt Suze vol overtuiging. Suze geeft zelf ook prikjes aan papa en die doen ook niet zeer namelijk. Masochistisch jets ik vervolgens de naald in dat ienieminie bovenbeentje voor Tamar’s meningococcen vaccinatie. Gister had ik haar arm al te pakken gehad voor haar BMR. Of dit soort dingen goed zijn voor de vader-dochter relatie, geen idee… Overigens werd deze 2e spuit gratis en voor niets met eigen auto gehaald van het gezondheidscentrum door een vreselijk behulpzame zuster hier op La Gomera. De haven van dit kleine Canarische eiland is momenteel ons tijdelijk thuis. Inderdaad: as we speak, want voor het eerst sinds lange tijd zijn we weer bij-geblogd.

Na onze magische ontmoeting met een groot zoogdier laten we ons anker vallen bij Playa Fransesca bij het eiland Graciosa, vlak bij Lanzarote. Een prachtig zandstrandje met vooral mede-vertrekkers, een groot deel met kleine kids. De zandkastelen vormen een mooi aanknopingspunt voor sociale interactie met Australiers, Fransen en – eindelijk – onze medelander amigo’s van de Elena. We kennen Adam, Leonie, Mees en Pieter al vanaf de voorbereidingen en het is geweldig om ze op dit superplekje te kunnen ontmoeten en weer bij te kunnen kletsen. We trekken een aantal dagen samen op tot onze vrienden uit Nederland zich melden aan Playa Blanca op Lanzarote.

Met Roos, Harmen-Ido, Yeli, Mirre, Arjan, Jolanda, Jesse en Luka genieten we van alle luxe die op dit vulkanische eiland aanwezig is. Met een huurauto rijden we naar het maanlandschap van Timanfaya, we badderen lekker in het luxe zwembad dat per abuis door Suze even bepoept wordt, we doen een stranddag met calamares en patatjes, wat een heerlijk vakantieleven zo. Ook top om je beste vrienden zo dichtbij te hebben en ze het cruisersleven te kunnen laten zien. Dat betekent enerzijds dat we soms niet gezellig zijn omdat er geklust moet worden (muskietennetten stikken, onderwaterschip schoonborstelen, vloerbedekking wassen, filters regelen, provianderen met een afgeladen huurauto, etc); anderzijds is er ruimte voor een zeil- en ankerdagje aan een klein vulkanische eilandje met beach-BBQ… Dan volgen nog een mannen- en een vrouwenavondje die de mini-vakantie compleet maken. Heerlijk.

Een tikje brak van de gezelligheid zetten we na een week’s avonds koers richting La Gomera. We maken een korte tussenstop om even op slaap & adem te komen in Las Palmas op Gran Canaria, zeggen dag tegen de speeltuin en de Gabber die ook voor anker ligt, en varen weer door. Prachtig nachtzeilen op de gennaker en een rustige zee, de lichtjes van Tenerife vlakbij. Als we ’s ochtends vastmaken aan de steiger van La Gomera worden we bijkans bestormd door Sebastiaan, Rhiannon, Emma en Macsen van de Pjotter en Jeroen, Louise en Sophia van de Mjolner die we ook al vanaf de voorbereiding kennen. Super om hen hier – eindelijk – te treffen en de klik weer te voelen die we vanaf het begin al hadden. De afgelopen dagen waren typerend voor het cruisersbestaan: stevig je kluslijst afwerken terwijl de kids beurtelings gestald worden bij de volgende oppas-boot versus gezellig bijkletsen, plannen maken en bootjespraat.

De Tangaroa ligt nu opgetopt met gas, diesel, water, luiers, billendoekjes en proviand, voorzien van fruit- en schoenennetjes (tegen de kakkerlakken), muskito-proof van boeg tot kont, te wachten op vertrek naar Gambia. Het is een trip van zo’n 900 mijl en we verwachten er een dag of 7-8 over te doen. We varen samen met een viertal boten maar het blijft een spannende onderneming, zo’n lange trip met zijn vieren. We houden jullie op de hoogte, maar of het ‘bij-tijds’ is…?

Reacties zijn gesloten.