Archief voor oktober, 2009

29 oktober
2009
geschreven door Tangaroa

Prikje‘Doe nie zeer hoor, Tamar’ zegt Suze vol overtuiging. Suze geeft zelf ook prikjes aan papa en die doen ook niet zeer namelijk. Masochistisch jets ik vervolgens de naald in dat ienieminie bovenbeentje voor Tamar’s meningococcen vaccinatie. Gister had ik haar arm al te pakken gehad voor haar BMR. Of dit soort dingen goed zijn voor de vader-dochter relatie, geen idee… Overigens werd deze 2e spuit gratis en voor niets met eigen auto gehaald van het gezondheidscentrum door een vreselijk behulpzame zuster hier op La Gomera. De haven van dit kleine Canarische eiland is momenteel ons tijdelijk thuis. Inderdaad: as we speak, want voor het eerst sinds lange tijd zijn we weer bij-geblogd. (meer…)

12 oktober
2009
geschreven door Tangaroa

Marokkaanse Waterman‘Kom snel, kom snel!’ Het is 03 uur in de nacht, pikkedonker. Het waait windje 7 en de zee is er ook naar. Caro draait haar wacht en ik lig met zeilpak en zwemvest te slapen in de kajuit. In een wip sta ik buiten, de zeilen klapperen en het grootzeil staat bak op de bulletalie. ‘Ik zag een walvis!’ roept Caro, ’30 meter voor ons; ik kon nog net wijken!’ Ik kijk rond maar zie behalve een klotsende zee geen walvis meer. Was ie er wel, is ie weg? Wat als we hem geraakt hadden? Kan ons schip dat hebben? Ja, zeg ik maar tegen Caro, dat kan ons schip best hebben. Blij dat ik geen walvis meer zie… Caro is klaarwakker. Ze twijfelt of ze het wel goed gezien heeft. We zijn eigenlijk allebei misselijk van moeheid. Met zo’n zee slaap je slecht en overdag zit bijslapen er vanwege de kids niet in. En er is ook zoveel gebeurd… (meer…)

11 oktober
2009
geschreven door Tangaroa

De foto’s en een filmpje van de overtocht naar Marokko.

(meer…)

10 oktober
2009
geschreven door Tangaroa

Lol !De foto’s van Cascais zijn ge-upload.

(meer…)

9 oktober
2009
geschreven door Tangaroa SSB radio

In Portugal maken we een laatste stop in Portimao. De gevreesde harde winden bij Cabo de Sao Vicente blijven uit en al motor-sailend bereiken we na 130 mijl – een mistige nacht en dag later – de ankerbaai. Suze en Tamar strekken de benen in de speeltuin van het lokale vissersdorpje, en in de slaapuurtjes wisselt Wierd het vanuit Trinidad ingevlogen membraan en de drie filters van onze watermaker. We kunnen nu van zeewater zoet water maken (40 liter / uur) en dat is natuurlijk erg handig. Ondertussen worden via een lokaal internetverbindinkje nog 3 abstracts ingestuurd voor een orthopeden-congres zodat Wierd’s proefschrift ook nog wat voortgang houdt.

We ontmoeten in Portimao weer wat mede-vertrekkers en besluiten om onze geplande oversteek naar Marokko samen met de ‘Waterman‘ te doen, een catamaran met Henri, Akke, Lotte (11) en Silke (7) aan boord. De grib-files geven 4 dagen nul wind aan dus we stellen ons in op een lange motortocht en gooien onze dieseltanks vol.

Tot onze verrassing waait het de dag van vertrek en dus varen we prachtig halve wind met maar liefst zeven knopen richting Marokko. De hele trip is zo’n 200 mijl dus dat betekent 2 nachten en een dag varen. Als ‘s nachts dan de wind inderdaad wegvalt gaat de motor aan – en niet meer uit. De zee wordt vlak en de volgende dag is ze als een spiegeltje, wat een apart gezicht. Het vaart zo natuurlijk wel lekker, de bikini kan aan en de sfeer aan boord is perfect. Suze danst op de kinderliedjes-cd, Tamar klautert door de kuip aan een lijntje en samen borrelen we gezellig met diksap, cola en chipjes. Op volle zee hebben we een rendez-vous met de Waterman. De kids vinden het prachtig elkaar zo te zien en al keuvelend varen we zo een uurtje langszij bij elkaar. Dan steekt de wind weer wat op en hijsen we onze gennaker. Het is een schitterend gezicht dit grote zeil zo vol geblazen te zien worden door het kleine zuchtje wind, ook al varen we maar 2-3 knopen. Toch even gezeild, en hoe!

Traditiegetrouw gaat ook nu de wind ‘s nachts liggen en zo maken we ons op voor de 2e motornacht. De radar gaat aan. We draaien wachten van 3 uur en elke 15 minuten kijken we rond of we scheepvaart zien. In de buurt van Rabat stikt het van de vissers dus is het opletten geblazen. Om 8u ‘s ochtends, na 37 uur motoren, zien we de contouren opdoemen van de 12e eeuwse Kasbah (fort) aan de monding van de Bou Regreg rivier. We zijn in Marokko. En het is echt een geheel andere wereld!