14 september
2009
geschreven door Tangaroa

PortugalEindelijk… weer eens een bericht. We hebben het ook zooo druk. Niet met zeilen hoor, we liggen al tijden ongeveer op dezelfde plek in Portugal. Nee, we hebben een drukke sociale agenda. De Tangaroa is drie weken lang volgeboekt.

De eerste week kun je dat letterlijk nemen want opa Ger en oma Rens schepen in. Nu zijn zij niet zo fors, maar de tas met kadootjes, pilots en reserveonderdelen wel. Opa en oma willen het ‘echte’ zeilersbestaan nu wel eens van dichtbij meemaken. Nou, ze hebben het geweten. Met je kop in het zonnetje in de kuip je koude witte portje soldaat maken kunnen ze nu beter dan wij. En okee, er zat ook een schommelend nachttochtje van 80 mijl bij van Povoa de Varzim naar Figuera da Foz. Maar ook daar schijnt de zon in de kuip, dus je raad het al. Kortom, het was weer erg gezellig.

Het is dus een sociaal gebeuren hier in Portugal. Ook de Portugezen zijn allervriendelijkst en service-minded. Ze zijn dol op onze kleine koters die regelmatig een aai over de bol ontvangen. Ook kijken ze hun ogen uit naar onze fietskar. Hiermee stelen we echt de show. Zeker als we dan ook nog onze vouwfietsjes er voor koppelen. Voor ons – inclusief de meiden – is dit de ideale manier om de stadjes en omgeving te verkennen.

Samen met opa en oma reizen we vanuit de haven met de metro naar Porto. We lopen door de smalle straatjes, langs de rivier en proeven natuurlijk port in de wijnkelders. Na een nachttocht naar Figuera da Foz nemen we de trein naar universiteitsstad Coïmbra. Na een ochtend monumenten kijken kan Suze naar hartelust klauteren in een soort Madurodam.

Vervolgens zetten we koers naar Nazaré, een badplaats aan de voet van een hoge klif. Het is een prachtig ruim windje dus we schommelen ‘heerlijk’ volgens oma. Leve het Sneekermeer. Wel zijn er voldoende handen om de spinnaker op te tuigen. Een leerzame ervaring. Omdat we de hoes die om het zeil zit om het te kunnen strijken niet meer naar beneden krijgen, rollen we de rolfok uit. Op deze manier halen we de druk uit de spinnaker en krijgen we hem op mankracht toch weer naar beneden. Carolien’s handen weten nu waar die zeilhandschoentjes ook al weer voor zijn. Gelukkig is er bij aankomst weer zon in de kuip (etc) en is de seafood in Nazaré heerlijk. Het strand trouwens ook. Wij blijven dus nog even. Opa & oma niet. Die zijn inmiddels veilig terug in Sneek, wetende dat er goed voor hun kleinkroost gezorgd wordt. ‘Zo slecht is die kuip niet.’ Mike, de Engelse havenmeester van Nazaré, geniet ook zo van Nazaré. Hij is nooit meer weggegaan sinds hij hier 11 jaar geleden aan kwam zeilen. Hoog tijd om na 8 dagen weer verder zuid te zakken dus.

Jimmy & Tineke hebben opa en oma inmiddels afgelost. Zij zijn hier met hun camper op doortocht naar de Algarve. Een mooie ruime bak waar we met gemak met zijn allen inpassen. De kinderstoeltjes uit de kuip gaan moeiteloos over naar de camper. Gezamenlijk tikken we weer wat Portugese highlights af: Obidos en Alcobaça. We lopen de motor en de zeilen goed na en praten al borrelend honderduit over onze toekomstige zeilbestemmingen. Tekenend voor hun zeilhistorie is het feit dat we nu naast een Engelse Oyster 45 liggen waar ze in de Pacific nog naast lagen, meer dan 10 jaar geleden…

We zijn nu in Peniche en vertrekken overmorgen naar Caiscais. Op naar de volgende boeking inderdaad…

Reacties zijn gesloten.