25 augustus
2009
geschreven door Tangaroa

Spanje Isla Cies KLEIN 062‘Kijk papa!’ Trots laat ze me hem zien: haar versgedraaide keutel. Godzijdank is ze nog net niet met haar blote billen op de kajuitkussens gaan zitten. Want haar luier had ze natuurlijk zelf al verwijderd. De keutel lag er gelukkig nog in, een centimeter naast onze blauwe vloerbedekking.

Twee billendoekjes later mag ik weer verder. Met het servicen van het buitenboordmotortje. Schroef in het vet. ‘Even niet aankomen Suze.’ Brandstoffilter en bougies schoonmaken. ‘Papa, ‘tiesie is kapot.’ Gashendel en keerkoppeling beter afstellen. Tiesie weer maken (3e keer, hoelang gaat dit goed?).

Ondertussen doet Carolien de was. Met Suze, of meer: met hindernissen. Tamar slaapt, zoals geanticipeerd. Hier is de kluslijst-logistiek van vandaag dan ook op afgestemd. Our golden hour, zeg maar. Korter wordt de kluslijst niet. Plassen in ons beddegoed, viltstiftstrepen in haar eigen beddegoed (en op Tamar), pennestrepen op de alcantara kajuitkussens, het zijn maar een paar items op Suze’s erelijst. Met stip bovenaan staat nog steeds de met verbandmateriaal verstopte toiletpot. Ik ken nu echt elk rubber ventieltje van dat ding zullen we maar zeggen.

Tamar laat zich overigens ook niet onbetuigd. Zij is meer van de snottebelsmeerseltjes. Ook is ze gek op de knop van de gasoven. Ze stopt hem het liefst in haar mond natuurlijk, geheel conform haar orale ontwikkelingsfase van dit moment. Haar favoriete klauterplek is de navigatiehoek. De laptop met usb kabeltjes is helemaal uitdagend. Helaas is het ontwikkelingsnivo nog niet zodanig dat ‘nee Tamar, je weet dat je daar niet aan mag zitten’ enig beklijf heeft. Aan Suze zal het wat dat betreft niet liggen. Die vertelt Tamar keurig dat ze daar niet aan mag zitten ‘want dat is van papa’ en sleurt haar vervolgens woest van de zitting. Het vergt best wat pedagogisch gekonkel om hier complimenteus en positief bevestigend mee om te gaan, moet ik zeggen.

Toch is het vandaag dan weer gelukt. Er zijn weer boodschappen gedaan (zodat papa even alleen kon klussen), de was is klaar (dankzij de Wonderwash), de buitenboordmotor is geserviced, er is een strandpartijtje geweest, de kids zijn gedouched, gevoed en slapen nu als roosjes. Ze zijn zooo lief als ze slapen… Helaas werd de strak geplande motoroliefilter-wissel hard de kop ingedrukt door een aflatende pomp. Niks ‘manana manana’! This is the moment! ‘Caro, je mag morgen weer extra lang naar de speeltuin… ‘

‘Seize the moment.’ Voor een zeilboot met twee kinderen betekent dat: strak plannen en goed organiseren om alle toch noodzakelijke onderhoudsklusjes rond te krijgen. Gelukkig heeft ‘seize the moment’ ook nog zijn oorspronkelijke betekenis. Genieten van een bustoer naar het oude centrum (met speeltuin!) van Pontevedra. Of een fantastisch mooi eiland voor de kust van Spanje, Isla Cies. Voor anker aan het strand. Een mooie wandeling naar een uitzichtspunt die Suze rennend en zingend op haar blote voetjes lachend volbrengt. Tamar die krijsend van lol de motor van de dinghy verkent. Zo ook is de romantiek van het boordleven…

Reacties zijn gesloten.