21 juni
2009
geschreven door Tangaroa

gas-tumbnailSoms wil je meer en soms juist minder gas. In de zomer hadden we soms het idee dat we gas roken als we gekookt hadden. Klinkt op zich logisch, maar op een schip is het natuurlijk zaak dit tot in het kleinste detail na te lopen. Onze gasbun bevindt zich in ankerkist voorin en het gas loopt via een koperen leiding het vooronder in. De leiding lijkt nogal gecorrodeerd dus we besluiten deze door te meten met een manometer. En inderdaad, de druk zakt weg als we de fles sluiten. Met zeep ga ik met Jim op zoek naar het gaslek.

Het lek wordt gelukkig snel gevonden: op de overgang van ankerkist naar voorhut. De oude koperen leiding wordt netjes doorgenomen en vervangen door een gloednieuw buisje met nette knelfittingen. We lopen alles opnieuw na met zeep en de manometer: dik in orde! Ook de electrische gasbeveiliging werkt nog steeds goed. Nu nog het gasfornuis nakijken en de gasmelder installeren.

Over méér gas gesproken: bij het testen van de gashendel tijdens het ijken van de nieuwe toerenteller bleef deze ineens vast zitten. Dat wil zeggen dat we niet konden schakelen tussen voor- en achteruit. We hebben dit probleem gelukkig nooit eerder gehad. En we hopen het ook nooit te hoeven meemaken. Om hier zeker van te zijn maken we korte metten met de oude morse-hendel. Die gaat eruit en bij de Volvo Penta dealer halen we een nieuwe. Die zit er in, en hij schakelt als een zonnetje. Gas Bas!

Reacties zijn gesloten.