Archief voor juni, 2009

21 juni
2009
geschreven door Tangaroa

in-de-luchtWe zijn in de lucht. Virtueel dan. Vorige week zat ik nog fysiek in de lucht. Toen heb ik via de maststeps de windex bovenin de mast gerepareerd. Mooi uitzicht op het nieuwe dek trouwens. Maar echt in de lucht ben je natuurlijk pas met een korte golf radio. Welnu: onze SSB-radio met Pactor-modem werkt! En ere wie ere toekomt: Jimmy heeft het weer mooi gefixed. Er gingen natuurlijk wel weer de nodige puzzel- en probeersessies aan vooraf. Losse draden en gevers die weer een betekenis moesten krijgen achter het  ruim gevulde schakelpaneel, aardplaten, geïsoleerde achterstagen, antennetuners, filters, ferrietkralen, etc. Maar het werkt! Nu nog hard studeren in het Sailmail-handboek om te weten hoe het eigenlijk werkt…

21 juni
2009
geschreven door Tangaroa

gas-tumbnailSoms wil je meer en soms juist minder gas. In de zomer hadden we soms het idee dat we gas roken als we gekookt hadden. Klinkt op zich logisch, maar op een schip is het natuurlijk zaak dit tot in het kleinste detail na te lopen. Onze gasbun bevindt zich in ankerkist voorin en het gas loopt via een koperen leiding het vooronder in. De leiding lijkt nogal gecorrodeerd dus we besluiten deze door te meten met een manometer. En inderdaad, de druk zakt weg als we de fles sluiten. Met zeep ga ik met Jim op zoek naar het gaslek.

(meer…)

16 juni
2009
geschreven door Tangaroa

navigatiehoek-tumbnailEr is weer goed ge-pimped. Ditmaal in de navigatiehoek. De originele HR38 had weinig ruimte voor inbouwapparatuur en de vorige eigenaar had dit opgelost door een deel van de mahonie wandbekleding uit te zagen en naar voren te brengen. Het geheel hing op een paar schroefjes en de kopse kantjes waren nog goed zichtbaar. De SSB-radio (en alle kabels!) hing hier weer los voor, met prachtige knopjes waar Suze van zou smullen. Cosmetisch en praktisch gezien een doorn in ons oog dus. Dat moest dus anders…

(meer…)

6 juni
2009
geschreven door Tangaroa

champagne-knallenNa 4 jaar geneeskunde, 2 jaar co-schappen en 6 jaar arts-assistenschap is ‘ie dan toch echt binnen: het Snijbewijs. Maar als je van officiële titels houdt mag ‘orthopaedisch chirurg’ natuurlijk ook. Samen met collega’s van den Boom en Cheung schieten c.q. schroeven we geheel volgens traditie  een champagnekurk in het systeemplafond van de overdrachtsruimte. Daarna borrelen we met orthopaedisch Martini Ziekenhuis en UMCG tot in de kleine uurtjes in Cafe Peter Pan aan de Oosterhaven. Een heerlijk avondje. Suze vond de ‘sippies’ heerlijk en Tamar is door het OK-personeel nu volledig ingewijd als kroegtijger. Nog één dagje opruimen en dan zit het werk er echt op. Hoe het voelt om medisch specialist te zijn? Als een koning! En helemaal als je naast je lekke fietsband ‘s nachts naar huis mag lopen…