24 mei
2009
geschreven door Tangaroa

SchilderactieHet oog van de vrouw wil ook wat. Al sinds de eerste kennismaking met de Tangaroa zit me iets niet lekker. Het is een prachtig schip hoor, heel zeewaardig, fully equipped en met een nieuw dek en een overhaul verfbeurt bijna helemaal perfect. Maar ja, die binnenbekleding he! Die is echt uit het jaar nul. Met hier en daar loslatende stukken, groen uitgeslagen kraalringen en een zwaar rokende vorige eigenaar steekt het geheel nu wel heel erg af bij de rest van het gepimpte schip. Ik ben al menig nacht aan het puzzelen geweest hoe ik dit tijdtechnisch ook nog bij de kluslijst toegevoegd kon krijgen. Maar volgens de heren had dit natuurlijk allesbehalve prioriteit! Maar ja, ze kennen me langer dan vandaag…

De eerste optie, het volledig opnieuw bekleden werd me al snel uit het hoofd gepraat. Dit zou zeker drie volle weken kosten als je dit zelf zou willen doen. En opa is wel lief maar niet gek! En wijzelf hebben er gewoon de tijd niet meer voor. Een tijdje heb ik dus met het idee rondgelopen om het dan maar zelf ergens onderweg te doen of om het in een lagelonenland eventueel uit te besteden. Totdat Wierd ineens met het lumineuse idee kwam om de binnenbekleding gewoon te verven. Door eerst een kleine test te doen op een klein stukje bleek dit eigenlijk heel goed te kunnen. Een nieuw plan wordt dus gesmeed.

Ger wordt ingeschakeld om de loszittende stukken opnieuw te plakken en de slechte stukken te vervangen door nieuwe binnenbekleding (de vorige eigenaar had gelukkig nog wat extra stukken achtergelaten). De overgangen tussen de oude en nieuwe stukken worden keurig met kit opgevuld. Het voorwerk is klaar.

En dan begint het echte werk. De camper van pa en ma wordt ingeschakeld om de plafondstukken naar Groningen te vervoeren. Tussen de bedrijven door verf ik ze ‘s avonds weer keurig roomwit. Op Hemelvaartsdag sjees ik ‘s ochtends vroeg weer naar Makkum om met wat hulp van Mam het plafond in de kajuit in de primer te zetten om om half één ‘s middags stipt Wierd weer “af te lossen” voor zijn voorlopig laatste dag- en nachtdienst. Ons geplande romantische weekend met z’n twee wordt opgeofferd om de rest van het schip te kunnen verven. Geen plek wordt overgeslagen, tot de binnenkant van alle kasten aan toe. Maar het resultaat mag er wezen. Nu de losse plafonddelen weer bevestigen met nieuwe niet geoxideerde kraalringen en ik heb toch mijn zin….. Het oog van de vrouw wil tenslotte ook wat!

Reacties zijn gesloten.