15 november
2008
geschreven door Tangaroa

Het dek erafOp de foto’s van de makelaar ziet het dek er fraai uit. Dat scheelt weer denken we nog voor we naar Marseille afreizen. Helaas. Van dichtbij zien we heel wat barsten en beschadigingen zitten. Lekkage zien we niet, dus het is vooral cosmetisch. Maar als we het schip weer willen verkopen zullen we er toch wat aan moeten doen. Repareren is zo te zien al geprobeerd op enkele plekken maar het ziet er om eerlijk te zijn niet uit. Dus moet het eraf… Hoe weten we nog niet, maar kaal wordt het. Het dek is ooit gelegd door de firma Overdeck en bestaat uit een 2-componenten epoxysysteem. Hoe het los moet weet de firma ook niet, ’misschien met hete lucht’. We beginnen met het verwijderen van al het dekbeslag: ankerlier, genuarails, kikkers, etc. Vooral het losmaken van de genuarails heeft nogal wat voeten in de aarde, meer dan 50 schroeven elk, dus ook het plafond in de kajuit moet af en toe los. Wel een goede kans om zo het bijna 2,5cm dikke polyesther te zien waaruit het dek bestaat. Stevig is het zeker, lekkage zien we niet.

Uiteindelijk tikken we het Overdeck systeem met verfkrabbers, schrapers, beitels en hamers en met hulp van een fohn los. Wat een k-klus… Gemiddelde snelheid 1-2 vierkante meter per dag. Gelukkig krijgen we onze broertjes, ouders en vrienden zo gek om mee te tikken. Een dikke tien mandagen later is het dek dan eindelijk kaal. Niet al het epoxy-dek kwam er even makkelijk af, dus er zitten af en toe wat butsen in de gelcoat. Vooral aan de randen en in de hoeken laat de combinatie van doorzettingskracht, aggressie en edel handwerk wat sporen achter… Gelukkig is er epoxyplamuur. Na twee rondes ziet het er een stuk vlakker uit. Daarna gaat de schuurmachine er meerdere malen overheen. Tot slot stofzuigen en afnemen met thinner. Dan volgt uiteindelijk de definitieve onderlaag van witte Amerlock epoxyverf in twee lagen. Het ziet er uit om door een ringetje te halen! Bijna zonde dat hier nog wat over heen moet… Wordt vervolgd.

Reacties zijn gesloten.